Björn Yttling ​ü&i

​”ü&i” to ostatni utwór pochodzący z wydanego 20 maja 2022 roku piątego albumu studyjnego Likke Li, zatytułowanego „Eyeye.” Krążek ukazał się nakładem wytwórni PIAS i znalazło się na nim osiem premierowych autorskich kompozycji, z czego cztery zostały wcześniej wydane jako single promujące wydawnictwo.

W utworze ​”ü&i” Lykke Li po raz kolejny przymyka oko na rzeczywistość i realia swojego związku. Jej miłość to wyłącznie fantazja, nie ma żadnego związku z prawdą. Podobnie jak nadużywanie substancji psychotropowych  i filmy, ów marzenie na jawie także jest formą eskapizmu, który w różnych formach poruszany jest na całym albumie. Tym razem widzimy koniec, zarówno albumu, jak i filmu, koniec historii konkretnej osoby i koniec jej marzeń z których nie chce zrezygnować.

W oficjalnej informacji prasowej dotyczącej projektu, można przeczytać: „Nagrany w sypialni w Los Angeles, 'EYEYE’ jest próbą skompresowania romantycznej obsesji i kobiecych fantazji w hiper zmysłowy krajobraz. Albumowi towarzyszy siedem zapętlonych wizualizacji: muzyka i obraz razem odsłaniają szerszą narrację, opowieść o wiecznie powracających cyklach miłości, uzależnienia, nawrotów i obsesji (tytuł albumu i czas jego trwania są palindromiczne). 'EYEYE’ nie jest powrotem do formy. To ostateczna konfrontacja Lykke z formą, która zdefiniowała jej karierę. To opus magnum piosenkarki.”

„Artystka narzuciła sobie dogmatyczny zestaw zasad, które miały rządzić każdym aspektem produkcji. Nie było żadnych click-tracków, żadnych słuchawek ani instrumentów cyfrowych. Płyta została zmiksowana na taśmę przez Shawna Everetta w ciągu kilku miesięcy w Los Angeles. Rezultatem jest 33-minutowa, mieniąca się karuzela, która prowadzi przez emocjonalną przestrzeń, z oszczędną produkcją, wirującymi analogowymi syntezatorami i masywnymi, popowymi hakami, które długoletni fani uznają za główny atut wokalistki.”

Natomiast w jednym z wywiadów sama Likke Li wyjaśniała: „Chciałam, aby płyta miała intymność słuchania notatki głosowej będąc pod wpływem makro dawki LSD. Chcieliśmy uchwycić piękno i wspaniałość trzygodzinnego europejskiego filmu studyjnego, jednocześnie tworząc coś natywnego dla nowoczesnych mediów. Intencją jest przekazanie pełnego efektu filmu w sześćdziesiąt sekund na ekranie telefonu, gdzie i tak dzieje się teraz większość naszych emocjonalnych przeżyć.”