Coldplay People of the Pride

„People of the Pride” to utwór pochodzący z wydanego 15 października 2021 roku dziewiątego albumu studyjnego brytyjskiego zespołu pop-rockowego Coldplay, zatytułowanego „Music of the Spheres.” Wcześniej wydawnictwo promowały dwa oficjalne single – „Higher Power” oraz nagrany przy współpracy z BTS „My Universe” – oraz jeden dodatkowy utwór z krążka – „Coloratura.”

Tak na temat piosenki „People of the Pride”, w rozmowie dla Apple Music, wypowiedział się Chris Martin: „Zaczęliśmy tę piosenkę prawdopodobnie ponad 10 lat temu i tak naprawdę nie mogliśmy jej dokończyć. Ponownie, to był taki utwór, który Max naprawdę pomógł ukształtować dźwiękowo. Tak jak wcześniej, brzmiało to trochę staromodnie, prawie jak glam rock. To, co udało się Maxowi, to wziąć energię i warstwę w sposób, który zachował to wrażenie, ale jednocześnie sprawił, że brzmiało to bardzo nowocześnie.”

Dziewiąty projekt studyjny Coldplay był początkowo promowany za pomocą tajemniczego kodu znanego jako Kaotican, języka stworzonego przez zespół, projektu, który był rozwijany od czasu „Viva la Vida or Death and his Friends” z 2008 roku. Zespół posunął się nawet tak daleko, że nadał mu całą wersję alfabetu angielskiego i planetę o nazwie Kaotica.

Tytuł „Music of the Spheres” odnosi się do starożytnej koncepcji filozoficznej zapoczątkowanej przez Pitagorasa i jego zwolenników. Nie rezonuje dźwięków, które słyszysz każdego dnia, ale pomysł, aby przedstawić metafizyczną i religijną koncepcję relacji Ziemi z innymi planetami, aby „poznać boski i poetycki porządek wszechświata.” Inną używaną dla tej koncepcji nazwą jest „Musica Universalis.”

Zwolennicy tej teorii twierdzą za Pitagorasem i „The Mystery of Matter”: „jest geometria w brzęczeniu strun, jest muzyka w odstępach między sferami… Jeśli ziemskie przedmioty, takie jak struny lub kawałki metalu, wydają dźwięki podczas ruchu, to samo musi to robić z Księżycem, planetami, Słońcem, a nawet najwyższe gwiazdy. Ponieważ te niebiańskie obiekty są w ciągłym ruchu, krążąc wokół Ziemi, z pewnością muszą zawsze wytwarzać dźwięk.”

Musica Universalis przypisałaby fundamentalną podstawę powiązaniom między muzyką, matematyką i astronomią. Idea ta zafascynowała wszystkich intelektualistów z różnych dziedzin, zwłaszcza współczesną teorię strun Stephena Hawkinga jako „teorię wszystkiego” we wszechświecie.