Tekst piosenki
[Куплет 1]
Я хочу исправить твой оскал
Но я вижу, как ты любишь умирать
И ты ищешь смерть внутри себя
Ты уже забыл, что значит спать
Но неужели в твоем мире только мрак
И твой покой не здесь, моя печаль
Но если ты уйдешь, то кто будет сиять?
[Припев]
Наша пропасть, край успеха
Твоя душа для людей бессмертна
Ты не сломан, просто ты потерян
Взгляд внутри, в ком гаснет небо
Наша пропасть, край успеха
Твоя душа для людей бессмертна
Ты не сломан, просто ты потерян
Взгляд внутри, в ком гаснет небо
[Куплет 2]
Знаю, ты не сдашься, но, прошу, не ищи конца
Я так люблю ту радость, которая внутри тебя
И твои голубые, но уставшие глаза
Я знаю, что ты ищешь в них себя
И я отдам, сколько смогу, своего тепла
Ты помнишь нашу ночь и все сказанные слова?
Свети для себя и только для себя
Я свечу, но лишь только для тебя
[Бридж]
Сияй, но не сгори, моя чёрная звезда
[Припев]
Наша пропасть, край успеха
Твоя душа для людей бессмертна
Ты не сломан, просто ты потерян
Взгляд внутри, в ком гаснет небо
Наша пропасть, край успеха
Твоя душа для людей бессмертна
Ты не сломан, просто ты потерян
Взгляд внутри, в ком гаснет небо
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tekst opowiada o próbie dotarcia do bliskiej osoby, która jest pogrążona w bardzo ciężkim stanie emocjonalnym, zagubiona i jakby odcięta od życia. Podmiot liryczny widzi, że ta osoba cierpi, nie potrafi odpocząć, szuka w sobie ciemności i coraz bardziej zbliża się do autodestrukcji. Jednocześnie nie traktuje jej jak kogoś „zepsutego”, tylko jak człowieka, który się zgubił. Bardzo ważny jest motyw światła, bo mimo całego mroku bohater nadal widzi w tej osobie coś wyjątkowego i wartościowego, coś, co może świecić także dla innych.
Druga część tekstu jest bardziej czuła i pełna wsparcia. Podmiot liryczny prosi, żeby ta osoba się nie poddawała i nie szukała końca, bo pamięta jej radość, ciepło i to, kim była wcześniej. Chce oddać jej tyle własnego ciepła, ile potrafi, ale jednocześnie mówi coś ważnego: powinna świecić przede wszystkim dla siebie, a nie tylko dla innych. Całość można więc odczytać jako bardzo emocjonalną próbę uratowania kogoś bliskiego przed całkowitym pogrążeniem się w rozpaczy. Najmocniej wybrzmiewa tu prośba, by pozostać sobą, odzyskać własne światło i nie „spłonąć” pod ciężarem własnych emocji.
Druga część tekstu jest bardziej czuła i pełna wsparcia. Podmiot liryczny prosi, żeby ta osoba się nie poddawała i nie szukała końca, bo pamięta jej radość, ciepło i to, kim była wcześniej. Chce oddać jej tyle własnego ciepła, ile potrafi, ale jednocześnie mówi coś ważnego: powinna świecić przede wszystkim dla siebie, a nie tylko dla innych. Całość można więc odczytać jako bardzo emocjonalną próbę uratowania kogoś bliskiego przed całkowitym pogrążeniem się w rozpaczy. Najmocniej wybrzmiewa tu prośba, by pozostać sobą, odzyskać własne światło i nie „spłonąć” pod ciężarem własnych emocji.
Komentarze (0)