Tekst piosenki
Is it all in that pretty little head of yours?
What goes on in that place in the dark?
Well, I used to know a girl and I could have sworn
That her name was Veronica
Well, she used to have a carefree mind of her own
And a delicate look in her eye
These days I’m afraid she’s not even sure
If her name is Veronica
Do you suppose that waiting hands on eyes
Veronica has gone to hide?
And all the time she laughs at those
Who shout her name and steal her clothes
Veronica, Veronica
Did the days drag by? Did the favors wane?
Did he roam down the town all the while?
Will you wake from your dream, with a wolf at the door
Reaching out for Veronica?
Well, it was all of sixty-five years ago
When the world was the street where she lived
And a young man sailed on a ship in the sea
With a picture of Veronica
On the 'Empress of India’
And as she closed her eyes upon the world
And picked upon the bones of last weeks news
She spoke his name out loud again
Do you suppose that waiting hands on eyes
Veronica has gone to hide?
And all the time she laughs at those
Who shout her name and steal her clothes
Veronica, Veronica
Veronica sits in her favorite chair
She sits very quiet and still
And they call her a name that they never get right
And if they don’t then nobody else will
But she used to have a carefree mind of her own
With devilish look in her eye
Saying, „You can call me anything you like
But my name is Veronica”
Do you suppose that waiting hands on eyes
Veronica has gone to hide?
And all the time she laughs at those
Who shout her name and steal her clothes
Veronica, Veronica, oh, Veronica
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tytułowa Veronica jest starszą kobietą cierpiącą na chorobę Alzheimera. Costello przyznał kiedyś, że tekst jest zainspirowany i napisany dla jego babci, która cierpiała na to schorzenie. W tekście piosenki Elvis zwraca się bezpośrednio do niej, zadając jej pytania o to, co dzieje się w jej głowie. Rozwój choroby portretuje opisując sposób w jaki z Veronici zamienia się w kogoś, kto nie wie nawet jak ma na imię.
Słowa piosenki pełne są żalu i niezrozumienia dla choroby, która nawiedziła jego babcię. Opowiada tutaj historię jej życia, wspomina chwile, w których była szczęśliwa i beztroska. Pamięta ją jako dużą młodszą, zdrową kobietę. Teraz ona sama nie jest pewna kim jest. Tymczasem jeszcze niedawno zakochiwała się, śmiała, tańczyła i cieszyła życiem. Elvis przywołuje opowieść o mężczyźnie, który płynął statkiem trzymając przy sobie jej zdjęcie – to najpewniej jego dziadek, mąż babci, który tęsknił za ukochaną będąc na morzu.
Piosenka niesie za sobą przygniebiający wniosek – z młodych, zdrowych, pełnych witalności ludzi wszyscy przerodzimy się w staruszków. Dlatego musimy ich szanować i zawsze pamiętać, że kiedyś byli tacy jak my. A my będziemy kiedyś takimi, jakimi oni są teraz.
Komentarze (0)