Tekst piosenki
[Verse 1]
Back and forth, I sway with the wind
Resolution slips away again
Right through my fingers, back into my heart
Where it’s out of reach and it’s in the dark
Sometimes I think I’m blind
Or I may be just paralyzed
Because the plot thickens every day
And the pieces of my puzzle keep crumbling away
But I know, there’s a picture beneath
Indecision clouds my vision
No one listens…
[Hook]
Because I’m somewhere in between
My love and my agony
You see, I’m somewhere in between
My life is falling to pieces
Somebody put me together
[Verse 2]
Layin’ face down on the ground
My fingers in my ears to block the sound
My eyes shut tight to avoid the sight
Anticipating the end, losing the will to fight
Droplets of „yes” and „no”
In an ocean of „maybe”
From the bottom, it looks like a steep incline
From the top, another downhill slope of mine
But I know, the equilibrium’s there
Indecision clouds my vision
No one listens
[Hook]
Tłumaczenie piosenki
[Zwrotka 1]
W przód i w tył, kołyszę się na wietrze
Decyzja znów mi się wymyka
Przez palce, wraca z powrotem do serca
Gdzie nie mogę jej dosięgnąć, ukrywa się w mroku
Czasami wydaje mi się, że jestem ślepy,
Albo po prostu sparaliżowany
Bo fabuła każdego dnia się komplikuje
A kawałki mojej układanki wciąż się kruszą
Ale wiem, że gdzieś tam kryje się sens
Mój obraz jest zamglony niezdecydowaniem
Nikt nie słucha…
[Hook]
Znajduję się gdzieś pomiędzy
Miłością a agonią
Widzisz, znajduję się gdzieś pomiędzy
Moje życie się rozpada
Niech ktoś pomoże mi się pozbierać
[Zwrotka 2]
Leżę z twarzą na ziemi
Zatykam uszy palcami, by nic nie słyszeć
Mocno zamykam oczy, by nic nie widzieć
Oczekuję końca, tracę wolę walki
Kropelki ”tak” i ”nie”
Pływające w oceanie ”może”
Od dołu wygląda to jak stromy podjazd
A z góry jak skocznia
Ale wiem, że jest tam równowaga
Mój obraz jest zamglony niezdecydowaniem
Nikt nie słucha
[Hook]
Analiza piosenki
Bohater tego kawałka zmaga się z wewnętrznymi problemami. Czuje się rozdarty i ciężko jest mu znaleźć miejsce na tym świecie. Na każdym kroku odczuwa niepewność względem tego, czy jego decyzje są słuszne.
Wiadomo, że nigdy nie da się na sto procent przewidzieć konsekwencji swoich czynów. Autor jednak nie jest w stanie się z tym pogodzić i świadomość tego go dobija. Czuje, jakby się rozpadał na maleńkie kawałeczki, przytłoczony przez rzeczywistość. Chciałby, by ktoś mu pomógł i poskładał go do kupy. Nie potrafi już normalnie funkcjonować, potrzebuje jakiegoś drogowskazu w swoim życiu, by w końcu postawić przed sobą jakiś cel.
Do tej pory miotał się bez ładu, nie dążąc do niczego konkretnego. Ma już tego serdecznie dość, bo z czasem coraz ciężej jest mu tak żyć. Wie, że jest w stanie osiągnąć równowagę i spokój, ale kompletnie nie ma pojęcia, w jaki sposób to zrobić. Dlatego właśnie woła o pomoc, czując, że sam nie poradzi sobie z tym wszystkim.
Komentarze (0)