Gary Numan Cars

Mimo że na pierwszy rzut oka można pomyśleć, że Numan jest fanem motoryzacji i wychwala tutaj wygodę samochodów, „Cars” to jednak tak naprawdę kawałek o izolacji, a nie środkach lokomocji. Autor używa tutaj aut jako symbolu zamknięcia się w sobie, odgradzania samego siebie od świata.

Czasami możemy myśleć, że odsunięcie się od innych jest dobrym sposobem na to, by oszczędzić sobie przykrych doświadczeń, rozczarowań i cierpień, jakich mogą nam dostarczyć osoby, które się do nas zbliżą. Samotność wydaje się bezpieczną opcją, rzeczywistość jest wtedy łatwiejsza do kontrolowania, a to może dać poczucie spokoju. Wokalista uświadamia nam jednak, że jeżeli wybierzemy ścieżkę izolacji, to prędzej czy później zaczniemy tego żałować. Na dłuższą metę nie da się tak przecież funkcjonować.

Odosobnienie ma swoje niewątpliwe zalety, ale niesie za sobą poczucie pustki, które stopniowo zaczyna zajmować coraz większą przestrzeń naszego umysłu. W końcu tak jak i autor znajdziemy się w punkcie, w którym rozpaczliwie będziemy szukali kontaktu z drugim człowiekiem, bo jednak jest to coś, co mamy w sobie głęboko zakorzenione.

Jesteśmy przecież istotami społecznymi i nie da się temu zaprzeczyć. Każdy potrzebuje kogoś, do kogo będzie mógł się odezwać, poszukać wsparcia, albo chociaż kojącego towarzystwa, bo czasem tylko tyle starczy, by nasze demony stały się znacznie łatwiejsze do opanowania. Nie da się spędzić całego życia za szybą samochodu, nieważne jak bezpieczny by się nie wydawał.