Tekst piosenki
Oh I’m sorry I broke it
Never forgive me
Your love is the hopeless
Light that I need
To remind me I’m living
And that I still need it
You pulled me together
With blood and soft stitches
You’re proof that I’m breathing
And that I still need
To be loved and to hear you
Whisper to me
You’re enough
You’re enough
You’re enough
(emotional humming)
Well I’m a self-centered writer
Loving myself to sin
Stay away from me
Don’t find a way to get in
I care only for art and career
So scared of death that I try to leave part of me here
I am lonely
Lonely in the fact that I need to be loved
And told I am deserving
We let us be, just to be
Isn’t that all we should need
We need
We should need
But the truth is I need you
To tell me I’m worthy
Of all this great living
That I’ve been doing
And I’m sick of the silence
Greets me when I go to bed
And the waking in a cold sweat
After all I’m an artist
And I’ve still got songs in me yet
And I’m frightened
Frightened to death you’ll forget
Don’t forget
Don’t forget me
I guess that’s the most
Honest thing I’ve written yet
So here goes
Forgive me I’ll sing it again
Don’t forget
Don’t forget me
Don’t forget me
Don’t forget me
Don’t forget me
Don’t forget me
Don’t forget me
Don’t forget me
Don’t forget me
Don’t forget me
Don’t forget me
Don’t forget me
Don’t forget me
Don’t forget me
Don’t forget me
Don’t forget me
Don’t forget me
Don’t forget me
Don’t forget me
Don’t forget me
Don’t forget
Don’t forget
Don’t forget
Don’t forget
I still have art in me yet
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
W jednym z wywiadów Henson mówił o piosence jako historii relacji między muzykiem, a jego słuchaczami. Tak więc odbiorcami tekstu są po prostu fani muzyka. Chce przekazać im wiadomość, że to na nich spoczywa odpowiedzialność za jego dalszą drogę muzyczną, za jego twórczość. Prosi o choć najmniejszy wyraz sympatii, o to, by go nie zapominać. To właśnie bycie zapomnianym jest jego największym strachem, lękiem, który okala całą jego życiową drogę jako artysty. Jednocześnie daje znać swoim fanom, że wciąż nie jest gotowy na przejście na muzyczną emeryturę – mogą oczekiwać, że wciąż będzie tworzyć.
W tekście utworu mówi do nas, swoich słuchaczy, że jesteśmy światłem, które uświadamia mu, że żyje. To dla nas robi muzykę, to naszego zainteresowania pragnie. W zamian za swoją twórczość oczekuje od nas akceptacji i tego, byśmy uświadomili mu, że jest dobry taki, jaki jest, że nie musi się zmieniać.
Cały utwór przesiąknięty jest strachem twórcy – Henson boi się, że nie jest wystarczająco zdolny, dobry, utalentowany. Nieustannie wyrzuca sobie, że to, co robi, nie jest wartościowe. Lęka się zapomnienia i odrzucenia swojej twórczości.
Komentarze (0)