Tekst piosenki
[Intro]
세상에 뿌려진 사랑만큼
세상에 뿌려진 사랑만큼
[Chorus]
그대의 얼굴과 그대의 이름과
그대의 얘기와 지나간 내 정든 날
사랑은 그렇게 이뤄진 듯 해도
이제와 남는 건 날 기다린 이별 뿐
[Verse 1]
여전히 내게는 모자란
날 보는 너의 그 눈빛이
세상에 뿌려진 사랑만큼
알 수 없던 그때
언제나 세월은 그렇게
잦은 잊음을 만들지만
정들은 그대의 그늘을 떠남은
지금 얘긴걸
[Pre-Chorus]
사랑한다고 말하진 않았지
이젠 후회하지만
그대 뒤늦은 말 그 고백을 등 뒤로
[Chorus]
그대의 얼굴과 그대의 이름과
그대의 얘기와 지나간 내 정든 날
사랑은 그렇게 이뤄진 듯 해도
이제와 남는 건 날 기다린 이별 뿐
[Pre-Chorus]
사랑한다고 말하진 않았지
이젠 후회하지만
그대 뒤늦은 말 그 고백을 등 뒤로
[Chorus]
그대의 얼굴과 그대의 이름과
그대의 얘기와 지나간 내 정든 날
사랑은 그렇게 이뤄진 듯 해도
이제와 남는 건 날 기다린 이별 뿐
[Bridge]
바람이 불 때마다
느껴질 우리의 거리만큼
난 기다림을 믿는 대신
무뎌짐을 바라겠지
[Chorus]
가려진 그대의 슬픔을 보던 날
이 세상 끝까지 약속한 내 어린 맘
사랑은 그렇게 이뤄진 듯 해도
이제와 남는 건 날 기다린 이별 뿐
그대의 얼굴과 그대의 이름과
그대의 얘기와 지나간 내 정든 날
사랑은 그렇게 이뤄진 듯 해도
이제와 남는 건 날 기다린 이별 뿐
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„세상에 뿌려진 사랑만큼 (As much as the love sown across the world)” to wydany 25 lipca 2026 roku singiel południowokoreańskiej piosenkarki i autorki tekstów KWON EUNBI (권은비), znanej także jako Muneo (무너), kiedy występowała w południowokoreańskiej żeńskiej grupie FE:VERSE (피버스) lub Eunbi od momentu debiutu w japońsko-koreańskiej grupie żeńskiej IZ*ONE (kor. 아이즈원, jap. アイズワン). Singiel ukazał się za pośrednictwem wytwórni OGAM Entertainment (오감엔터테인먼트).
Piosenka powstała specjalnie na potrzeby ścieżki dźwiękowej do pierwszego odcinka południowokoreańskiej dramy „사랑이 온다 OST (Love on the Menu)”. „세상에 뿌려진 사랑만큼” to melancholijna ballada, która porusza temat ogromnej przepaści między wielkością potencjału miłości a cichym spustoszeniem, jakie ona niesie. KWON EUNBI (권은비), znana z eterycznego wokalu i emocjonalnej głębi, daje występ, który bardziej przypomina wyznanie niż śpiew – szeptane rozliczenie z miłością, która kiedyś wydawała się nieskończona, lecz ostatecznie pozostawiła po sobie jedynie ciężar oczekiwania.
Sam tytuł jest pięknym paradoksem: „Aż tyle, ile miłość zasiana na świecie”. Przywołuje obraz miłości rozsianej jak nasiona po ziemi – obfitej, płodnej, pełnej obietnic. Jednak piosenka ujawnia, że ta „zasiana” miłość nie przyniosła nic poza rozstaniem. Świat przyjął nasiona, ale kobieta zebrał jedynie żniwo pożegnania. Tytuł nie jest celebracją, to elegia na to, co mogło być.
Piosenka EUNBI rozgrywa się w przestrzeni retrospektywnego smutku – bólu spojrzenia na miłość z drugiej strony czasu, zrozumienia jej w pełni dopiero po jej odejściu. Tekst przesiąknięty jest żalem, niewypowiedzianymi wyznaniami i okrutną świadomością, że miłość została „spełniona”, by stać się „rozstaniem”.
„세상에 뿌려진 사랑만큼” to wyraz retrospektywnego smutku – utwór, który oddaje specyficzną, cichą dewastację związaną ze zrozumieniem miłości dopiero po jej odejściu. KWON EUNBI daje występ powściągliwy, a jednocześnie głęboko odczuwalny, pozwalając słowom unieść ciężar bez nadmiernej dramatyzacji.
Tytuł piosenki to jej najpiękniejsza ironia: miłość była rozrzucona wszędzie, a jednak nic z niej nie wyrosło. Kobieta jest otoczona resztkami czegoś, co powinno być wszystkim – i pozostaje jej jedynie wyczerpanie oczekiwania, żal niewypowiedzianych słów i desperackie pragnienie odrętwienia.
Wybór w zwrotce – „Zamiast wierzyć w czekanie, będę mieć nadzieję na odrętwienie” – stanowi emocjonalny punkt kulminacyjny utworu. Autorka przyznaje, że nadzieja jest bardziej bolesna niż jej brak. Woli przestać czuć, niż wciąż cierpieć. To druzgocąca kapitulacja, ale także forma przetrwania. Kiedy miłość została zasiana na całym świecie i nie masz nic do pokazania, czasami jedyne, co pozostaje, to pozwolić sobie na odrętwienie.
Piosenka opowiada o przepaści między obietnicą miłości a jej rzeczywistością. Obietnica była nieskończona – „tak samo jak miłość zasiana na całym świecie”. Rzeczywistość jest skończona, osobista i nieznośnie samotna: „tylko rozłąka, która na mnie czekała”. Ziarna są w ziemi, sadł deszcz, zaświeciło słońce, ale nic nie wyrosło — z wyjątkiem powolnego, cierpliwego żalu kogoś, kto kochał, nie wiedząc, jak zebrać to, co zostało zasiane.
Piosenka powstała specjalnie na potrzeby ścieżki dźwiękowej do pierwszego odcinka południowokoreańskiej dramy „사랑이 온다 OST (Love on the Menu)”. „세상에 뿌려진 사랑만큼” to melancholijna ballada, która porusza temat ogromnej przepaści między wielkością potencjału miłości a cichym spustoszeniem, jakie ona niesie. KWON EUNBI (권은비), znana z eterycznego wokalu i emocjonalnej głębi, daje występ, który bardziej przypomina wyznanie niż śpiew – szeptane rozliczenie z miłością, która kiedyś wydawała się nieskończona, lecz ostatecznie pozostawiła po sobie jedynie ciężar oczekiwania.
Sam tytuł jest pięknym paradoksem: „Aż tyle, ile miłość zasiana na świecie”. Przywołuje obraz miłości rozsianej jak nasiona po ziemi – obfitej, płodnej, pełnej obietnic. Jednak piosenka ujawnia, że ta „zasiana” miłość nie przyniosła nic poza rozstaniem. Świat przyjął nasiona, ale kobieta zebrał jedynie żniwo pożegnania. Tytuł nie jest celebracją, to elegia na to, co mogło być.
Piosenka EUNBI rozgrywa się w przestrzeni retrospektywnego smutku – bólu spojrzenia na miłość z drugiej strony czasu, zrozumienia jej w pełni dopiero po jej odejściu. Tekst przesiąknięty jest żalem, niewypowiedzianymi wyznaniami i okrutną świadomością, że miłość została „spełniona”, by stać się „rozstaniem”.
„세상에 뿌려진 사랑만큼” to wyraz retrospektywnego smutku – utwór, który oddaje specyficzną, cichą dewastację związaną ze zrozumieniem miłości dopiero po jej odejściu. KWON EUNBI daje występ powściągliwy, a jednocześnie głęboko odczuwalny, pozwalając słowom unieść ciężar bez nadmiernej dramatyzacji.
Tytuł piosenki to jej najpiękniejsza ironia: miłość była rozrzucona wszędzie, a jednak nic z niej nie wyrosło. Kobieta jest otoczona resztkami czegoś, co powinno być wszystkim – i pozostaje jej jedynie wyczerpanie oczekiwania, żal niewypowiedzianych słów i desperackie pragnienie odrętwienia.
Wybór w zwrotce – „Zamiast wierzyć w czekanie, będę mieć nadzieję na odrętwienie” – stanowi emocjonalny punkt kulminacyjny utworu. Autorka przyznaje, że nadzieja jest bardziej bolesna niż jej brak. Woli przestać czuć, niż wciąż cierpieć. To druzgocąca kapitulacja, ale także forma przetrwania. Kiedy miłość została zasiana na całym świecie i nie masz nic do pokazania, czasami jedyne, co pozostaje, to pozwolić sobie na odrętwienie.
Piosenka opowiada o przepaści między obietnicą miłości a jej rzeczywistością. Obietnica była nieskończona – „tak samo jak miłość zasiana na całym świecie”. Rzeczywistość jest skończona, osobista i nieznośnie samotna: „tylko rozłąka, która na mnie czekała”. Ziarna są w ziemi, sadł deszcz, zaświeciło słońce, ale nic nie wyrosło — z wyjątkiem powolnego, cierpliwego żalu kogoś, kto kochał, nie wiedząc, jak zebrać to, co zostało zasiane.
Komentarze (0)