Metallica One

Niczego nie pamiętam Nie wiem czy to jawa jest czy sen W głębi siebie pragnę, by krzyczeć Powstrzymuje mnie ta potworna cisza. Teraz, gdy wojna ze mną skończyła Budzę się, ale nie widzę Tego, że nie zostało ze mnie zbyt wiele Nic oprócz bólu nie jest prawdziwe. Wstrzymuję oddech pragnąc śmierci; Błagam Cię Boże, obudź mnie. Ponownie w łonie, to zbyt prawdziwe Życie dawkowanie pompką; muszę je poczuć, Ale nie mogę spojrzeć w przód, by ujawnić Spojrzeć w czasy, w których będę żyć. Karmiony przez tkwiącą we mnie rurkę Jak w powieściach o wojnie Uzależniony od maszyn podtrzymujących życie Odbierzcie mi to życie. Wstrzymuję oddech pragnąc śmierci; Błagam Cię Boże, obudź mnie. Świat przeminął, zostałem sam Boże, dopomóż, zatrzymaj oddech, bo pragnę śmierci Błagam Cię Boże, dopomóż. Ciemność Więzi mnie Jest wszystkim, co widzę To horror absolutny Nie mogę żyć Nie mogę umrzeć Uwięziony w samym sobie Ciało moją celą. Mina Odebrała mi wzrok, Odebrała mi mowę, Odebrała mi słuch, Odebrała mi ręce, Odebrała mi nogi, Odebrała mi duszę; Zostawiła mnie [z moim życiem] w piekle.