Tekst piosenki
Trudging slowly over wet sand
Back to the bench where your clothes were stolen
This is the coastal town
That they forgot to close down
Armageddon – come Armageddon!
Come, Armageddon! Come!
[Chorus]
Everyday is like Sunday
Everyday is silent and grey
Hide on the promenade
Etch a postcard :
„How I Dearly Wish I Was Not Here”
In the seaside town
That they forgot to bomb
Come, come, come – nuclear bomb
[Chorus]
Trudging back over pebbles and sand
And a strange dust lands on your hands
(And on your face…)
(On your face…)
(On your face…)
(On your face…)
Everyday is like Sunday
„Win yourself a cheap tray”
Share some greased tea with me
Everyday is silent and grey
Tłumaczenie piosenki
Brnę wolno przez mokry piasek,
Z powrotem do ławki,
Gdzie ukradli mi ubrania.
To ta przybrzeżna miejscowość,
Której zapomnieli zamknąć.
Armagedonie, przybądź armagedonie!
Przybądź armagedonie, przybądź!
Każdy dzień jest jak niedziela,
Każdy dzień jest cichy i szary.
Skryję się na promenadzie,
Naskrobie pocztówkę:
„Jak szczerze chciałbym nie być tu…”
W nadmorskiej miejscowości,
której zapomnieli zbombardować.
Przybądź! Przybądź! Przybądź nuklearna bombo!
Każdy dzień jest jak niedziela
Każdy dzień jest cichy i szary.
Brnąc przez kamienie i piach z powrotem,
a dziwny pył spada na twe dłonie
(i twą twarz)
Każdy dzień jest jak niedziela,
„Wygraj dla siebie tanią tacę!”
Napij się ze mną czarnej jak smoła herbaty.
Każdy dzień jest cichy i szary.
Analiza piosenki
Morrissey opisuje opustoszałe, nadmorskie miasteczko (resort turystyczny?), w którym panuje cisza i spokój, a czas wydaje się niemal stać w miejscu. Każdy z długich, szarych dni, jest jak niedziela – nie dzieje się nic, co mogłoby zakłócić stagnację. Budowany przez wokalistę nastrój nie jest jednak przyjemny i sielankowy, ale raczej melancholijny, wręcz depresyjny.
„Jest coś dziwnie przygnębiającego w nadmorskim miasteczku poza sezonem” powiedział Morrissey.
Jest bardzo prawdopodobne, że kompozycja mogła zostać zainspirowana przez popularną postapokaliptyczną powieść „Ostatni Brzeg” Nevila Shute’a. Książka opisywała losy załogi amerykańskiego okrętu podwodnego, który po zakończeniu wojny nuklearnej przybija do brzegów Australii – ostatniego kontynentu, na którym przetrwało życie.
Na taką interpretację wskazują zwłaszcza fragmenty „przybądź Armagedonie”, „przybądź bombo nuklearna” oraz „dziwny pył na twoich dłoniach” (opad radioaktywny?). W tym rozumieniu umierająca w ciszy i spokoju na skutek radiacji Australia to właśnie „nadmorskie miasto”, które „zapomnieli zbombardować”.
Komentarze (0)