Tekst piosenki
[Verse 1: Yonghoon, Dongmyeong]
넌 나의 밤을 더 어지럽게 헤집어 놓고
잡으려 하면 너무나 쉽게 사라져 버려
닿지 못할 희망 속의 빛을 바라보며
또다시 나는 너에게 날아가고 있어
반복되는 생각은 점점 커져만 가
여전히 너의 뒷모습만 바라보며
못다 한 말들은 전하지 못한 채
지나간 잔상을 쫓는다
[Pre-Chorus: Yonghoon]
단 한 번의 비행일지라도
너라면 난 추락해도 좋아
[Chorus: Yonghoon]
넌 나의 밤을 더 어지럽게 헤집어 놓고
잡으려 하면 너무나 쉽게 사라져 버려
닿지 못할 희망 속의 빛을 바라보며
또다시 나는 너에게 날아가고 있어
[Post-Chorus: All, Yonghoon, Giuk, Dongmyeong]
Cadō, recēdō ā tē
조금 더 높이 가까이
Cadō, amor, valē
눈을 감아도 보이는 빛
Cadō, recēdō ā tē
조금 더 높이 가까이
Cadō, amor, valē
[Verse 2: Giuk, Yonghoon]
하늘을 배우기 전
내 손안에 있었던 넌
뜨거운 경계선 너머
진심마저 타오르며 정점
한없이 어두웠던 날
너의 빛이 맞닿았던 밤
찰나에 타오른 순간
안고 싶었다 전부
[Pre-Chorus: Dongmyeong]
단 한 번의 비행일지라도
너라면 난 추락해도 좋아
[Chorus: Yonghoon, Dongmyeong & Giuk]
넌 나의 밤을 더 어지럽게 헤집어 놓고
잡으려 하면 너무나 쉽게 사라져 버려
닿지 못할 희망 속의 빛을 바라보며
또다시 나는 너에게 날아가고 있어
[Guitar Solo: Kang Hyun]
[Bridge: Giuk, Yonghoon & Dongmyeong]
너에게 가장 가까웠던
찰나의 그 한순간은
내 평생의 가장 찬란했던
기억이었으니깐
하나 남은 깃털로 다시
[Post-Bridge: Yonghoon]
넌 나의 밤을 더 어지럽게 헤집어 놓고
잡으려 하면 너무나 쉽게 사라져 버려
[Chorus: Dongmyeong, Yonghoon]
눈부신 하늘빛이 나는 널 담아보려다 (Woah)
날개를 잃어 떨어지는 날 기억해 줄래 (Ooh-ooh, ooh-ooh)
흩어지는 기억들을 붙잡고 싶지만
머무르는 너, 멀어지는 난, 저물어간다
[Post-Chorus: All, Dongmyeong, Giuk]
Cadō, recēdō ā tē
조금 더 높이 가까이
Cadō, amor, valē
눈을 감아도 보이는 빛
Cadō, recēdō ā tē
Cadō, amor, valē
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Piosenka opowiada o dobrowolnym samozniszczeniu w zamian za chwilę transcendentnej bliskości. Czerpiąc wprost z greckiego mitu o Ikarze – który wzniósł się zbyt blisko słońca na woskowych skrzydłach, stopił je i wpadł do morza – utwór przekształca tę historię w metaforę miłości, której nie sposób utrzymać, ale której nie sposób przestać gonić. Narrator wie, że pościg zakończy się upadkiem, ale katastrofa jest warta przelotnego kontaktu.
„ICARUS” to celebracja skazanego na niepowodzenie dążenia jako najwyższej formy miłości przez ONEWE. Utwór odrzuca praktyczną radę mitu by nie lecieć zbyt blisko słońca i oddaje hołd romantycznej tragedii próbowania mimo wszystko. Narrator wie, że słońce stopi skrzydła, wie, że morze pochłonie ciało, wie, że ukochana osoba zniknie, gdy się do niej zbliży. Nic z tego nie ma znaczenia. Sam lot – chwilowa bliskość, olśniewające światło, jedno olśniewające wspomnienie – jest warte katastrofy.
Łacińskie pożegnanie „amor, valē” nie jest gorzkie, lecz pełne czci. Narrator zakochuje się i spada z nieba jednym ruchem. Ale nawet z jednym pozostałym piórem zrobi to ponownie. To obietnica Ikara: wieczny powrót do słońca, wieczne pozwolenie na płonięcie i śmiertelne upadki.












Komentarze (0)