Tekst piosenki
Since we’re feeling so anaesthetised
In our comfort zone
Reminds me of the second time
That I followed you home
We’re running out of alibis
From the second of May
Reminds me of the summer time
On this winter’s day
See you at the bitter end [x2]
Every step we take that’s synchronized
Every broken bone
Reminds me of the second time
That I followed you home
You shower me with lullabies
As you’re walking away
Reminds me that it’s killing time
On this fateful day
See you at the bitter end [x4]
From the time we intercepted
Feels a lot like suicide
Slow and sad, grown inside us
Arouse and see you’re mine
(See you at the bitter end)
Love has seen your run-around
Who wanna seek you now?
I want a peace
I’d whine out
(See you at the bitter end)
Love’s reached his side
Grab this gentleness inside
Heard a cry
Six feet down
In six weeks’ time
The mess you left
Will end
(See you at the bitter end)
Tłumaczenie piosenki
W naszej strefie komfortu
Czujemy się jak pod narkozą
Przypomina mi się jak drugi raz
Szedłem za tobą do domu
Powoli kończą nam się usprawiedliwienia
Drugi maja
Przypomina mi się lato
W ten zimowy dzień
Do zobaczenia na gorzkim końcu [2x]
Nasze kroki są zsynchronizowane
Każda złamana kość
Przypomina mi jak drugi raz
Szedłem za tobą do domu
Odchodząc,
Zalewasz mnie kołysankami
Przypomina mi się, jak przez to cierpię
W ten nieszczęsny dzień
Do zobaczenia na gorzkim końcu 4x]
Odkąd nasze drogi się przecięły
Czujemy wiszące nad nami samobósjtwo
Powoli i ze smutkiem, rosło w nas
Pobudzało nas, jesteś moja
(Do zobaczenia na gorzkim końcu)
Przez miłość biegałaś w kółko
Kto będzie chciał cię teraz szukać?
Pragnę spokoju
Będę marudził bez końca
(Do zobaczenia na gorzkim końcu)
Dopadła do miłość
Chwyciła jego czułe serce
Słychać było płacz
Sześć stóp pod ziemią
Za sześć tygodni
Bałagan, który po sobie zostawiłaś
Zniknie
(Do zobaczenia na gorzkim końcu)
Analiza piosenki
Podobno piosenka oparta jest na powieści Georga Orwella „Rok 1984”. Antyutopia opowiadająca o społeczeństwie sterowanym, pozbawionym wolności i wiecznie podsłuchiwanym to kanwa, na której Molko oparł tekst piosenki. Już pierwsze słowa są bezpośrednim nawiązaniem do orwellowskiego świata. Wokalista opowiada tam o „strefie komfortu”, w której – razem z partnerką czy partnerem – był zamknięty. Nie musieli niczym się przejmować, nie widzieli żadnych problemów. Niestety, taka sytuacja hamowała również ich rozwój.
Główny bohater powieści, tak samo jak bohater piosenki, jest zupełnie sam w swojej rebelii przeciwko światu takiemu, jakim jest. Jest poobijany, zmęczony swoją walką. Molko używa tej pozycji jako metafory związku. Takiego, który się rozpada, niszczeje. On jest natomiast jedyną osobą, która chce jeszcze go ratować.
Zobaczymy się na gorzkim końcu, mówi wokalista. Tam, gdzie nie będziemy mogli już nic zrobić, na nic nie będziemi mieli wpływu. Jeśli teraz nie zawalczymy, tylko to nam pozostanie.
Komentarze (0)