Sabaton The Final Solution

W odróżnieniu od większości utworów Sabatonu o tematyce II wojny światowej, The Final Solution nie nawiązuje do zmagań militarnych na froncie. Szwedzi przypominają tutaj o zbrodniach Holocaustu, opisując zarówno jego genezę, jak i eskalację.

Po klęsce w I wojnie światowej Niemcy przez wiele lat pogrążone były w nędzy (Kraj w kryzysie / Naród w rozpaczy). Naziści, sięgając po władzę, wskazywali na Żydów jako jedno ze źródeł niemieckich nieszczęść (Jeden człowiek szuka wszędzie przyczyn / Nienawiść i gniew narasta). Kulminacją wzrostu antysemickich nastrojów była tzw. Noc kryształowa (niem. Kristallnacht) z 9 na 10 listopada 1938 roku, kiedy to ulice zostały zasypane szkłem z okien rozbitych w żydowskich mieszkaniach i sklepach (Wszystko zaczęło się / W Kryształową noc w ’38).

W rezultacie okupacji Polski oraz inwazji na ZSRR, po 1941 roku Niemcy opanowali znaczne terytoria Europy Środkowo-Wschodniej, zamieszkane przez mniejszość żydowską. 20 stycznia 1942 w willi przy Großer Wannsee 56/58 w Berlinie odbyło się spotkanie, któremu przewodniczył szef Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy Reinhard Heydrich (tzw. Konferencja w Wannsee). Naziści opracowali wówczas plan ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej (niem. Endlösung der Judenfrage) poprzez fizyczną eliminację wszystkich pełnej krwi Żydów. To właśnie tytułowe The Final Solution, o którym śpiewa Sabaton.

Następstwem ustaleń z Wannsee było piekło obozów koncentracyjnych i śmierć prawie 6 milionów Żydów (Gdy miliony płoną / Kurtyna opadła). Ofiary ostatecznego rozwiązania deportowano do miejsc takich jak Auschwitz, gdzie były zagazowywane, a następnie spalane w piecach krematoryjnych (Wysłani pociągami w podróż w jedną stronę, do piekła / Otwórz wrota – Auschwitz czeka!). Wszystko zrodzone z nienawiści jednego człowieka oraz propagandy, którą otumanił miliony swoich rodaków (Gdy wolność umarła / A prawda była negowana).

Słowa o negowaniu prawdy mogą nawiązywać również do ukrywania przez władze Trzeciej Rzeszy prawdy o Holokauście. Pierwsze informacje o cierpieniach mniejszości żydowskiej na okupowanych terenach dotarły do aliantów dopiero dzięki raportom sporządzanym przez Witolda Pileckiego oraz Jana Karskiego.