Soundgarden Halfway There

Cornell opowiada nam w tej piosence o tym, jak różne potrafią być losy człowieka. Często zdarza się nam narzekać na warunki w jakich żyjemy, myśląc że znajdujemy się w jakiejś obiektywnie kiepskiej sytuacji. Prawda jest jednak taka, że wokół nas pełno jest ludzi nie mających nawet małej części tego co my. Nierówności w społeczeństwie są naprawdę uderzające, mimo że na co dzień niewielu z nas w ogóle nad nimi się zastanawia.

Chris stwierdza w tym kawałku, że nakreślenie jakiejś „środkowej linii”, średniej tego wszystkiego jest praktycznie niewykonalne. Różnimy się tak niewyobrażalnie, stając się na przestrzeni życia biedakami, czy bogaczami, podejmując kompletnie inne decyzje, że najzwyczajniej w świecie nie da się wyszukać „typowego, zwyczajnego człowieka”.

Nauka, jaka z tego płynie jest prosta – jeżeli myślimy, że nie powodzi się nam za dobrze, powinniśmy się nad tym głęboko zastanowić. Może tak naprawdę nie mamy aż tak wielkich powodów do narzekania? To, co my uważamy za absolutne minimum do życia, dla innych może być praktycznie spełnieniem marzeń.