The Fratellis Stand Up Tragedy

Wybacz mi cukiereczku, jestem ci całkiem poddany Ale nie przyjmuję twojej przemocy i nie będę żuł twojej gumy balonowej Biały żar, niedyskrecja, każdy dzień przestarzały Jednak widziałaś swoje najlepsze dni Wciąż poszedłbym w dół twoją pustą ulicą Cóż wyglądasz jak zbawienie ale smakujesz jak uchodźca Cóż mówisz, że nie masz duszy ale wygląda na to, że jednak masz Gdybym był melodią, ty byś była symfonią Skarbie, kochanie ciebie zabrało mi to, co miałem najlepszego Nie potrzebuję twojej zalanej czerwonym winem sympatii Po prostu kolejna puenta w twojej solowej tragedii Cóż, zostałem pochowany By złapać choć przebłysk tego, co prawdziwe Kiedy widzę, że nadchodzisz Mógłbym się równie dobrze poddać i klęknąć Cóż gdybyś widziała mnie złamanego Uratowałabyś mnie od niedoli? Cóż, ja nie udaję przystojnego, ty nie udajesz zainteresowanej Gdybym był melodią, ty byś była symfonią Skarbie, kochanie ciebie zabrało mi to, co miałem najlepszego Nie potrzebuję twojej zalanej czerwonym winem sympatii Po prostu kolejna puenta w twojej solowej tragedii Źle od samego początku, ignoruj to Powiedz im to, czego nie wiedzą Wychwalaj ich pod niebiosa Przemawiaj, niech rozdzwonią się dzwony Mama nie wie co głosi Ale z pewnością wygląda dostojnie Cóż z pewnością wygląda dostojnie Cóż z pewnością wygląda dostojnie Gdybym był melodią, ty byś była symfonią Skarbie, kochanie ciebie zabrało mi to, co miałem najlepszego Nie potrzebuję twojej zalanej czerwonym winem sympatii Po prostu kolejna puenta w twojej solowej tragedii Weź moją wygłodniałą gwarancję Mógłbym być twoim niewolnikiem gdybyś tylko mnie wybłagała Nie potrzebuję twojej zalanej czerwonym winem sympatii Po prostu kolejna puenta w twojej Solowej, usiądź, połóż się, odwróć się, zagraj dla mnie martwą Solowej tragedii