Train Hey, Soul Sister

W jednym z wywiadów, Pat Monahan – wokalista zespołu – wyznał, że do napisania piosenki zainspirowało go wyobrażenie, jakie ma o uczestnikach Festiwalu Płonącego Człowieka. Artysta przyznał, że nigdy nie udało mu się dotrzeć na ową imprezę, ale zawsze było to jego marzeniem. Potrafi jednak namalować w głowie obraz ludzi bawiących się na pustyni w Nevadzie. W fantazji widzi grupy pięknych, pół nagich kobiet tańczących z gracją wokół palącej się kukły. Jedna z nich, jak twierdzi, mogłaby stać się jego bratnią duszą.

W utworze, Monahan wciela się w rolę muzyka, którego utwory puszczane są w radiu. Kobieta, która wpadła w oko opisywanemu mężczyźnie jest fanką stacji, w której usłyszeć można piosenki podmiotu lirycznego. Poprzez owo medium, artysta chciałby przekazać cudownej dziewczynie, że zakochuje się w niej. Uważa, że są dla siebie stworzeni i chciałby, aby wybranka jego serca w końcu to zrozumiała.

Piękna niewiasta zwróciła uwagę bohatera historii swoim tańcem. Jej ruchy zrobiły na nim piorunujące wrażenie. Od momentu, kiedy pierwszy raz zobaczył kobietę na parkiecie, nie może o niej zapomnieć. Wszystko mu się z nią kojarzy, marzy o niej w dzień i w nocy. Uważa, że to właśnie ona jest mu przeznaczona. Czuje, że „popadł w obsesję” na jej punkcie. Przy niej czuje się sobą – wie, że nie musi nikogo udawać. Pragnie stworzyć z nią związek i móc pochwalić się całemu światu swoją wspaniałą kobietą.