Tekst piosenki
[Intro]
Do or die
Do or die
I forgive but I still remember
Hold it down human touch
Fuck a check, fuck it up
On the map
[Verse]
If you hold me close
You can see the light
I can see the city
They done lit a fire
Lace me up, Hermès me up
If they mess me up I’ll go Celsius
I’m in the cut, True Religions
What’s it like being that high?
What’s it like being that crazy?
Evil coast waste it up
Light it up she can see the future
And it’s going up, they never show me love
Give mе loyalty I say godspeed
I’m in the shade I’m still burning up
[Chorus]
Carried on my back, and it’s all in thе legs
And it’s all in the legs
Keep it on my shoulder, and I feel it every day
Carried on my back, and it’s all in the legs
And it’s all in the legs
They say the water’s different, but it all tastes the same
[Outro]
They say the water’s different, but it all tastes the same
They say the water’s different, but it all tastes the same
They say the water’s different, but it all tastes the same
They say the water’s different, but it all tastes the same
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„Horses to Water” to utwór pochodzący z wydanego 6 lutego 2026 roku czwartego pełnowymiarowego albumu studyjnego mieszkającego w Nowym Jorku japońskiego artysty George’a Kusunoki Millera (ジョージ・ミラー), znanego jako Joji. Wydawnictwo noszące tytuł „Piss In The Wind” ukazało się za pośrednictwem wytwórni Palace Creek. Projekt jest następcą albumu „SMITHEREENS”, który ukazał się 4 listopada 2022 roku.
„Horses to Water” to surowa i męcząca eksploracja emocjonalnego zmęczenia, ciężaru dawnych krzywd i rozczarowującego uświadomienia sobie, że pomimo zmian otoczenia czy statusu, podstawowe bóle i schematy pozostają uparcie, boleśnie niezmienne. To piosenka o dźwiganiu ciężaru, który stał się częścią anatomii narratora.
Piosenka opowiada o głębokim zmęczeniu, które pojawia się, gdy uświadamiasz sobie, że problem nie leży gdzieś tam – w innych miastach, innych wodach, innych ludziach – ale tutaj, w trwałym ciężarze przyklejonym do twojego szkieletu. Narrator odrzuca obietnicę nowości, zamiast tego dusi się w znajomym, zawsze tym samym smaku własnego bólu. To nie wołanie o pomoc, ale stwierdzenie faktu, ciężar jest teraz częścią mojego ciała, a każdy nowy początek to po prostu ten sam stary smak w innej szklance.
Komentarze (0)