Melanie Martinez GUTTER

„GUTTER” to utwór pochodzący z wydanego 27 marca 2026 roku albumu Melanie Martinez. Wydawnictwo noszące tytuł „HADES” ukazało się za pośrednictwem wytwórni Atlantic Records. „GUTTER” zmusza słuchacza do zbadania własnej roli w dehumanizującym systemie. Przechodzi od krytyki obserwacyjnej do bezpośredniego oskarżenia, a wreszcie do mocnego odzyskania głosu przez uciskanych.

Piosenka dowodzi, że akt „wrzucenia kogoś do rynsztoka” nie jest jednorazowym wydarzeniem, ale ciągłym procesem ucisku ekonomicznego, zaniedbania społecznego, przemocy systemowej i codziennego wyboru, by odwrócić wzrok. „GUTTER” to mroczne, poetyckie i ostatecznie rewolucyjne wezwanie do tego, by nie tylko dostrzec ból, ale także zrozumieć jego korzenie i walczyć z systemem, który go wywołuje.

Tak na temat projektu wypowiedziała się Artystka: „Dużo myślałam o cytacie Niny Simone: 'Obowiązkiem artysty, z mojego poglądu, jest odzwierciedlanie czasów’. Pierwotnie myślałam o napisaniu albumu o jakiejś futurystycznej dystopii, która byłaby wypełniona przewidywalnymi 'co by było gdybyśmy’ podróżowali ścieżką tam gdzie byliśmy i gdzie jesteśmy, opartą na książkach, które czytałam, jak 'Przypowieść o Siewcy’ Oktavii E. Butler”.

„Zaczęłam pisać o systemach zbudowanych na kontroli, konsumpcji i okrucieństwie, które nauczyło nas akceptować jako normę: kryzys klimatyczny, bezdomność, sekty, szkodliwe kwestie piękna, które są teraz zaostrzane przez sztuczną inteligencję, sławę i wykorzystanie, wpływów mediów społecznościowych na młodzież, władzę i to, jak przebrała się za miłość, religię, piękno, sukces i bezpieczeństwo, oraz o tym, jak cierpienie jest estetyzowane. Empatia jest karana, a człowieczeństwo zamieniane na wygodę”.

„A pod wściekłością i satyrą kryje się odmowa odcięcia, żądanie pełnego poczucia, widzenia wyraźnie i wyboru autonomii, połączenia i prawdy w świecie, który zyskuje na naszym odłączeniu i ignorancji. Z czasem zrozumiałam, że mania nie wyobraża sobie jakiejś odległej dystopii, ale przedstawia pęknięte lustro tej, w której już żyjemy, i pyta nie tylko jak, ale także: 'Czy stworzymy coś pięknego z chaosu, który nam dano?”.