Melanie Martinez IS THIS A CULT

„IS THIS A CULT?” to utwór pochodzący z wydanego 27 marca 2026 roku albumu Melanie Martinez. Wydawnictwo noszące tytuł „HADES” ukazało się za pośrednictwem wytwórni Atlantic Records. Piosenka „IS THIS A CULT?” stanowi zarówno mroczną komedię, jak i mocną alegorię kobiecego upodmiotowienia i obalenia patriarchalnej kontroli.

Utwór składa się z dwóch odrębnych części, z których każda ma swój własny pre-refren i refren, opowiadając historię uwodzenia, zniewolenia, rozczarowania i ostatecznie rewolucji. Tekst łączy charakterystyczną dla Martineza kapryśną, dziecięcą metaforykę z brutalnymi, przesiąkniętymi horrorem motywami, tworząc baśń dla dorosłych. Opowiadane wydarzenia zaczynają się od klasycznej historii uwodzenia i uwięzienia przez patriarchę. Bohaterka nie jest jednak typową damą w opałach. Posiada swój własny mrok i zazdrość, które napędzają brutalny zamach stanu.

Obalając przywódcę, kobiety tworzą społeczeństwo, które z definicji jest utopią. Jednak metody, których używały – przemoc, tortury i surowe wykluczenie innych – odzwierciedlają te same struktury, które chciały zniszczyć. Piosenka „IS THIS A CULT?” sugeruje, że wyzwolenie jest często chaotyczne i brutalne, a jego sukces zależy od obserwatora. Dla bohaterki i jej „dziewcząt” to, co stworzyły to nie sekta, ale ciężko wywalczony dom.

Tak na temat projektu wypowiedziała się Artystka: „Dużo myślałam o cytacie Niny Simone: 'Obowiązkiem artysty, z mojego poglądu, jest odzwierciedlanie czasów’. Pierwotnie myślałam o napisaniu albumu o jakiejś futurystycznej dystopii, która byłaby wypełniona przewidywalnymi 'co by było gdybyśmy’ podróżowali ścieżką tam gdzie byliśmy i gdzie jesteśmy, opartą na książkach, które czytałam, jak 'Przypowieść o Siewcy’ Oktavii E. Butler”.

„Zaczęłam pisać o systemach zbudowanych na kontroli, konsumpcji i okrucieństwie, które nauczyło nas akceptować jako normę: kryzys klimatyczny, bezdomność, sekty, szkodliwe kwestie piękna, które są teraz zaostrzane przez sztuczną inteligencję, sławę i wykorzystanie, wpływów mediów społecznościowych na młodzież, władzę i to, jak przebrała się za miłość, religię, piękno, sukces i bezpieczeństwo, oraz o tym, jak cierpienie jest estetyzowane. Empatia jest karana, a człowieczeństwo zamieniane na wygodę”.

„A pod wściekłością i satyrą kryje się odmowa odcięcia, żądanie pełnego poczucia, widzenia wyraźnie i wyboru autonomii, połączenia i prawdy w świecie, który zyskuje na naszym odłączeniu i ignorancji. Z czasem zrozumiałam, że mania nie wyobraża sobie jakiejś odległej dystopii, ale przedstawia pęknięte lustro tej, w której już żyjemy, i pyta nie tylko jak, ale także: 'Czy stworzymy coś pięknego z chaosu, który nam dano?”.