Tekst piosenki
[Verse 1]
On candy stripe legs the Spiderman comes
Softly through the shadow of the evening sun
Stealing past the windows of the blissfully dead
Looking for the victim shivering in bed
Searching out fear in the gathering gloom
And suddenly a movement in the corner of the room
And there is nothing I can do when I realize with fright
That the Spiderman is having me for dinner tonight
[Verse 2]
Quietly he laughs and shaking his head
Creeps closer now, closer to the foot of the bed
And softer than shadow and quicker than flies
His arms are all around me and his tongue in my eyes
Be still be calm be quiet now my precious boy
Don’t struggle like that or I will only love you more
For it’s much too late to get away or turn on the light
The Spiderman is having me for dinner tonight
[Outro]
And I feel like I’m being eaten
By a thousand million shivering furry holes
And I know that in the morning
I will wake up in the shivering cold
And the Spiderman is always hungry
Tłumaczenie piosenki
[Zwrotka 1]
Na cukierkowych nogach Człowiek-pająk przybywa
Miękko, poprzez cienie wieczornego słońca
Przymykając przez okna błogo umarłych
Spogląda na swą ofiarę drżącą w łóżku
Doszukuje się lęku w nadciągającym mroku
Wtem, ruch w rogu pokoju
I nie ma nic, co mogę zrobić gdy z przerażeniem zdaję sobie sprawę
Że Człowiek-pająk zje mnie dziś na kolację
[Zwrotka 2]
Cichutko śmieje się i potrząsa głową
Zakrada się bliżej, bliżej nóg mego łóżka
Delikatniej niż cień, szybciej niż mucha
Jego ręce są już wokół mnie, a jego język wisi nad mymi oczami
Spokojnie, nie ruszaj się i bądź cicho, mój drogi chłopcze
Nie walcz tak, bo tylko pokocham Cię jeszcze bardziej
Bo to już dawno za późno, by uciec lub włączyć światło
Człowiek-pająk zje mnie dziś na kolację
[Outro]
I czuję się, jakby mnie pożerało
Tysiąc milion drgających, włochatych dziur
I wiem, że rano
Obudzę się drżąc z zimna
Bo Człowiek-pająk jest zawsze głodny
Analiza piosenki
Smith opisuje tutaj koszmar, który dręczył go w czasach młodości. We śnie zjadany był przez wielkiego pająka, co rzecz jasna napawało go niemałym przerażeniem. „Lullaby” jest więc wizją nocnej grozy, przerażającego snu małego dziecka.
Autor pokazuje tutaj, jak bardzo bezsilny się czuł, gdy owy potwór przychodził po niego co noc. Nic nie dało się zrobić, by przed nim ucieć. Strach paraliżował ofiarę momentalnie, a świadomość braku bezpiecznego schronienia dodatkowo potęgowała tylko niemoc. Wtedy też monstrum zabierało się do dzieła. Napawało się tym, że autor jest kompletnie bezsilny, sprawiało to, że pająk-zabójca jeszcze bardziej ochoczo terroryzował biednego Smitha. Zaczynał go więc pożerać, kawałeczek po kawałeczku, sprawiając nieopisany ból.
Wtedy właśnie autor budził się, zlany zimnym potem. Najgorsza w tym wszystkim była jednak świadomość, że następnej nocy cały proces zapewne się powtórzy. Przed koszmarem nie ma ucieczki, nie da się go tak łatwo pozbyć. Pozostaje więc strach przed pójściem spać i poczucie bezsilności wobec potwora z krainy snów.
Komentarze (0)