Lindemann Ladyboy

„Ladyboy” to utwór, którzy fani twórczości Tilla pokochają od razu. Mamy tutaj tekst, który mógłby wyjść tylko spod pióra tego właśnie człowieka – bezpośredni, wulgarny, naruszający tabu, ale jednak chwytliwy i zostający w głowie. Lindemann opowiada nam tutaj o tytułowym transgenderycznym ladyboy’u, który dla wokalisty jest połączeniem tego, co najlepsze u kobiety i mężczyzny.

To właśnie ktoś taki jest w stanie dać mu największą seksualną rozkosz, dlatego że jest „wszystkim w jednym”, obiema płciami. Widzimy też, że dla autor patrzy na tego człowieka nie w kategorii osoby, kogoś kogo mógłby obdarzyć uczuciami – ladyboy jest dla niego tylko narzędziem, zabawką, dzięki której może zaspokajać swoje najbardziej skryte, wyuzdane żądze.

Till stwierdza wręcz, że „po co kochać, skoro można się bawić”, jasno klarując, czego szuka w tej relacji. Nie musi wybierać między kobietą a mężczyzną, nie musi starać się pozyskiwać sympatii, budować więzi. Może tylko brać, korzystać, używać, bez żadnych zobowiązań.