Tekst piosenki
[Verse 1]
The wind is in from Africa
Last night I couldn’t sleep
Oh, you know it sure is hard to leave here Carey
But it’s really not my home
My fingernails are filthy, I got beach tar on my feet
And I miss my clean white linen and my fancy French cologne
[Chorus]
Oh Carey get out your cane
And I’ll put on some silver
Oh you’re a mean old Daddy
But I like you fine
[Verse 2]
Come on down to the Mermaid Café and I will
Buy you a bottle of wine
And we’ll laugh and toast to nothing and smash our empty glasses down
Let’s have a round for these freaks and these soldiers
A round for these friends of mine
Let’s have another round for the bright red devil
Who keeps me in this tourist town
[Chorus]
[Verse 3]
Maybe I’ll go to Amsterdam
Maybe I’ll go to Rome
And rent me a grand piano
And put some flowers ’round my room
But let’s not talk about fare-thee-wells now
The night is a starry dome
And they’re playin’ that scratchy rock and roll
Beneath the Matala Moon
[Chorus]
Tłumaczenie piosenki
[Zwrotka 1]
Wieje wiatr aż z Afryki
Zeszłej nocy nie mogłam spać
Och, wiesz, zapewne ciężko opuścić to miejsce, Carey
Ale to naprawdę nie jest mój dom
Moje paznokcie są okropne, na plaży wdepnęłam w smołę
I tęsknię za mą czystą, białą pościelą i drogą, Francuską wodą kolońską
[Refren]
Och Carey, wyciągnij swą laskę
A ja oprószę Cię srebrem
Och, jesteś złośliwym, starym tatuśkiem
Ale lubię Cię całkiem mocno
[Zwrotka 2]
Zejdź na dół do Kawiarni Syrenka a ja
Postawię Ci butelkę wina
I będziemy się śmiać, wznosić toasty za nic i trzaskać o stół pustymi kieliszkami
Wypijmy kolejkę za tych dziwaków i tamtych żołnierzy
I kolejkę za tych oto moich przyjaciół
Wypijmy kolejkę za tego jaskrawo-czerwonego diabła
Który zatrzymuje mnie w tej mieścinie turystycznej
[Refren]
[Zwrotka 3]
Może pojadę do Amsterdamu
Może pojadę do Rzymu
Wynajmę sobie pianino
Postawię w pokoju trochę kwiatów
Lecz nie mówmy teraz o pożegnaniach
Noc to gwieździsta kopuła
A oni grają trzeszczącego rock and roll’a
Nad Księżycem Matala
[Refren]
Analiza piosenki
Joni Mitchell napisała „Carey” podczas pobytu w wiosce Matala na Krecie, w pierwszej połowie 1969 roku. W latach sześćdziesiątych położone w tym miejscu groty cieszyły się popularnością wśród hippisów, przyjeżdżającym tam z całego świata w poszukiwaniu oświecenia. Artystka wspomina beztroskie chwile spędzone na kreteńskich plażach, przy dźwiękach muzyki i winie, pod gwieździstym niebem.
Tytułowy Carey był prawdziwą postacią, którą Mitchell poznała mieszkając na Krecie. W piosence wyraża żal związany z rozstaniem z nim, jak również z całą społecznością Matali. Chociaż czuje się tam dobrze, to nie jest jej „prawdziwy dom”.
W ostatniej zwrotce artystka zastanawia się nad kolejnymi miejscami w Europie, które odwiedzi po opuszczeniu Krety – być może będzie to Amsterdam, a może Paryż? Do podróży po Starym Kontynencie nawiązywała również inna piosenka z płyty „Blue” – „California”.
Komentarze (0)