Esperanza Spalding I Know You Know

To, jak na mnie patrzysz, gdy myślisz, że tego nie widzę Twoje serce to śpiący olbrzym, zmęczony przez kogoś, kogo kochałeś wcześniej Widzę, że się boisz, nie przekonują cię moje słowa, Że jestem twoja i nic tego nie zmieni Już to wiesz, ale zaśpiewam to jeszcze raz: Kocham cię, skarbie, i nikt ci mnie nie zabierze Wiem, że to wiesz, ale zaśpiewam to jeszcze raz: Kocham cię, skarbie, i nic ci mnie nie zabierze To, jak za każdym razem mnie wołasz, gdy czegoś nie wiesz i zawsze Udajesz, że nie wołasz mnie tylko dlatego, że o mnie myślałeś Wiem, że jest jeszcze za wcześnie, byś powiedział to na głos, Ale kochasz mnie i mimo że tego nie mówimy, to to widać Już to wiesz, ale zaśpiewam to jeszcze raz: Kocham cię, skarbie, i nikt ci mnie nie zabierze Wiem, że to wiesz, ale zaśpiewam to jeszcze raz: Kocham cię, skarbie, i nic ci mnie nie zabierze Już to wiesz, ale zaśpiewam to jeszcze raz: Kocham cię, skarbie, i nikt ci mnie nie zabierze Wiem, że to wiesz, ale zaśpiewam to jeszcze raz: Kocham cię, skarbie, i nic ci mnie nie zabierze Czekam, aż się otworzysz Ale mnie to nie męczy To ciebie szukałam Czemu chowasz głowę w piasek? Nieważne, kogo kochałeś wcześniej, ja jestem inna Jestem inna Jestem inna Już to wiesz, ale zaśpiewam to jeszcze raz: Kocham cię, skarbie, i nikt ci mnie nie zabierze Wiem, że to wiesz, ale zaśpiewam to jeszcze raz: Kocham cię, skarbie, i nic ci mnie nie zabierze Już to wiesz, ale zaśpiewam to jeszcze raz: Kocham cię, skarbie, i nikt ci mnie nie zabierze Wiem, że to wiesz, ale zaśpiewam to jeszcze raz: Kocham cię, skarbie, i nic ci mnie nie zabierze To, jak na mnie patrzysz, gdy myślisz, że tego nie widzę To, jak dzwonisz, by zapytać, co słychać To, jak na mnie patrzysz, gdy myślisz, że tego nie widzę Ja też tak na ciebie patrzę, po prostu o tym nie wiesz Wiem, że wiesz Już wiesz