
Tekst piosenki
Do you think that there’s a way I could ever get too far
That you’d ask me where I’d been
Like I ask you where you are?
But I know you’re in the pews
The same as stools around the bar
And I know I saw your hand
When I went out and wrapped my car
Streetlamp –
Around the streetlamp
So I wrote you love letters
And sung them in my house
And all around the South
The broken strings and amplifiers scream with holy noise
In hopes to draw you out
But if no one sings along in praise
Are you still proud when I open my mouth?
Come visit me
Come visit me
In the back of an ambulance;
A saline communion that I held like a séance on the blacktop
The devil in my arms says feed me to the wolves tonight
And come visit me
In the back of an ambulance
And a saline communion that I held like a séance
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Pierwszy utwór z debiutanckiej płyty Julien Baker, pt. „Sprained Ankle”. W tekście „Blacktop” wokalistka opowiada o problemach, z którymi zmagała się w życiu i na które teraz patrzy z perspektywy. Perspektywy naznaczonej traumą, którą wszystkie te sytuacje spowodowały. Tekst jest taką muzyczną składanką wszystkiego tego, co przeszła i co tak bardzo na nią wpłynęło. Całość odnosi się głównie do wypadku samochodowego, który przeszła i który otworzył jej oczy na wiele spraw.
Do tego też odnosi się tytuł utworu. Blacktop to określenie na asfalt, po którym poruszała się narratorka. Wypadek, który stał się inspiracją dla powstania tej piosenki sprawił, że zorientowała się jak niewiele trzeba by stracić to, co mamy najcenniejszego – życie.
W tekście piosenki zwraca się więc do Boga, któremu zadaje kolejne, ważne dla siebie pytania. Pyta go o świat wokół, o życie samo w sobie, o jego wpływ na nie. Zastanawia się czy nie oddaliła się od niego tak bardzo, że ten już nie pamięta o jej istnieniu.
Całość jest poruszającą opowieścią, w której młoda artystka dzieli się ze słuchaczami swoimi refleksjami nad egzystencją, nad pozycją człowieka w świecie, jego stosunkiem wobec Boga. Wszystkim tym, co czyni z nas ludzi.











Komentarze (0)