Tekst piosenki
All of my friends live in a plastic bag walking around
Jumping the train tracks, over the fence, veins all black
Sleep on a bench in the park on my birthday
Call the blue lights
Cursed your name when I find I’m still awake
Give me everything good, and I’ll throw it away
I wish that I could quit but I can’t stand the shakes
Choking to smoke, or singing your praise
But I think there’s a god and he hears either way when I rejoice and complain
I never know what to say
But I think there’s a god and he hears either way when I rejoice and complain
Lift my voice that I was made
And somebody’s listening at night with the ghosts of my friends when I pray
Asking „Why did you let them leave and then make me stay?”
Know my name and all of my hideous mistakes
But I rejoice. I rejoice. I rejoice. I rejoice
Tłumaczenie piosenki
Wszyscy moi znajomi żyją w plastikowych siatkach, chodzą dookoła
Przeskakują tory kolejowe, płoty, czarne żyły
Śpię na ławce w dniu moich urodzin
Wołam niebieskie światła
Przeklinam twoje imię, kiedy orientuję się, że wciąż nie śpię
Daj mi wszystko, co dobre a ja to zwymiotuję
Chciałabym odejść ale nie mogę znieść wstrząsów
Dławię się dymem albo śpiewam pieśń pochwalną
Ale myślę, że istnieje Bóg, który słyszy moje radości i narzekania
Nigdy nie wiem co powiedzieć
Ale myślę, że istnieje Bóg, który słyszy moje radości i narzekania
Podnoszę mój głos bo zostałam stworzona
I ktoś słucha z duchami moich przyjaciół kiedy się modlę
Pytając „Dlaczego kazałeś im odejść, kiedy ja musiałam zostać?”
Zna moje imię i wszystkie absurdalne błędy
I raduję się. Raduję się. Raduję się. Raduję się
Analiza piosenki
Julien powiedziała o tej piosence, że to opowieść o „wdzięczności za okrucieństwa, wszystkie okropne rzeczy”. Wdzięczności, która – jak widać – nie jest oparta na żadnym pozytywnym doświadczeniu i która nigdy nie powinna zaistnieć. W tekście utworu opowiada o swoim życiu, swoim spojrzeniu na świat i bliskich sobie ludziach.
Wszyscy moi przyjaciele żyją w plastikowych torbach, mówi w słowach piosenki. Można to interpretować jako strach przed ich utratą – większość nich jest bowiem opętana narkotycznym uzależnieniem, nad którym nie ma kontroli. Julien widzi wokół siebie strach i niepewność, którym sama się poddaje i przed którymi nie potrafi uciec.
Julien widzi w sobie niszczycielkę wszystkiego co kocha, wszystkiego na czym jej zależy. Daj mi coś wartościowego, a natychmiast o zniszczę – mówi tutaj wokalistka. Wspomina swoich zmarłych bliskich, którzy, ma nadzieję, mieszkają teraz u boku Boga. To do niego się modli i jego prosi o pomoc w rozwiązaniu swoich problemów.
Komentarze (0)