Tekst piosenki
Let me pick through the empty dirt
And the rotten wood and the shoddy work
'Cause I’m interested, and our carpenter is so elegant at placing splinters
Right beneath my nails, where I cannot dig them out
But the same briars from your ribs are the tinder in my father’s house
And I know, I know, I know, I know
I know myself better than anybody else
And you’re gonna run
You’re gonna run when you find out who I am
I know I’m a pile of filthy wreckage you will wish you’d never touched
But you’re gonna run when you find out who I am
Yeah, you’re gonna run
You’re gonna run, it’s alright, everybody does
You’re gonna run, it’s alright, everybody does
You’re gonna run, it’s alright, everybody does
You’re gonna run, it’s alright, everybody does
Tłumaczenie piosenki
Pozwól mi przejrzeć ten pusty brud
I zgniłe drewno i tandetną pracę
Bo jestem zainteresowana a nasz cieśla jest tak elegancki w umieszczaniu drzazg
Pod moimi paznokciami, skąd nie mogę ich wyjąć
Ale te same wrzosy twoich żeber są krzesiwami w domu mojego ojca
I wiem, wiem, wiem, wiem
Znam się lepiej niż ktokolwiek inny
I będziesz uciekał
Będziesz uciekał kiedy zorientujesz się kim jestem
Wiem, że jestem brudnym wrakiem, którego wolałbyś nigdy nie dotknąć
Ale będziesz uciekał kiedy dowiesz się kim jestem
Yeah, będziesz uciakł
Będziesz uciekał, i dobrze, wszyscy będą
Będziesz uciekał, i dobrze, wszyscy będą
Będziesz uciekał, i dobrze, wszyscy będą
Będziesz uciekał, i dobrze, wszyscy będą
Analiza piosenki
Pełna niepokoju piosenka, w której tekście wokalistka opowiada o swoim lęku przed samotnością, przed byciem opuszczoną przez kogoś, na kim bardzo jej zależy. Wyjawia tutaj, jak bardzo jest niepewna siebie, przerażona światem. Stwierdza bowiem, że w momencie, w którym ta osoba pozna ją tak dobrze, jak ona sama zna siebie, to na pewno od niej odejdzie.
Nie wierzy, że ktoś może ją kochać taką, jaka jest, że ktoś może docenić jej prawdziwą osobowość. Jest nieszczęśliwa, zagubiona, ma o sobie fatalne zdanie. I sądzi, że każdy, kto ją pozna natychmiast zauważy te wady i niedociągnięcia.
Jestem wrakiem, stwierdza wprost w tekście. Czuje, że nikt jej nie pokocha, czuje, że nie jest warta prawdziwych uczuć. I nie wini tego człowieka za próbę ucieczki, którą na pewno podejmie. Wszyscy tak robią, wszyscy od niej odchodzą jak tylko zorientują się, kim naprawdę jest. I Julien najwyraźniej już do tego przywykła.
Komentarze (0)