Tekst piosenki
I use my outside voice because I have no choice
The barn that I was raised in was constructed out of noise
And now I’m all torn up because my buttercup
Up and gone and left me
Said she finally had enough
Left me here to ruminate
On all she can’t admit, and all she can’t explain
All time what, I never thought, I never thought
All time what, things break apart, things break apart
Man, she pulled out the rug from her doodlebug
Rolling down the highway
Not a worry in her mind
Here’s a flash card where someone’s written stultify
I take it as a sign
It’s hard to redefine
Same old sad soliloquy
They handed me a broom, the cast has left the room
All time what, stumble about wrapped in a shroud
All time what, partly submerged playing a dirge
Complete completely completelier
Defeat defeated defeatlier
Complete completely completelier
Defeat defeated defeatlier
All time what, I never thought, I never thought
All time what, things break apart, things break apart
Tłumaczenie piosenki
Używam zewnętrznego głosu, bo nie mam innego wyboru
Stodoła, w której dorastałem została zbudowana poza hałasem
A teraz jestem rozdarty, bo mój kwiat
Wstał, odszedł i mnie zostawił
Powiedziała, ze ma już dość
Zostawiła mnie samego z myślami
O tym, czego nie chciała przyznać, o tym, czego nie potrafi wyjaśnić
Czas, o którym nigdy nie myślałem, nigdy nie myślałem
Czas, kiedy wszystko się rozpadło, wszystko się rozpadło
Stary, wypuściła swoją bombę
Na autostradę
Niczym się nie martwi
Oto kartka, na której ktoś wypisał drwiny
Traktuję ją jako znak
Ciężko jest przedefiniować
Ten sam stary dialog
Dali mi do ręki miotłę, aktorzy opuścili pomieszczenie
Czas, kiedy zataczam się owinięty w całun
Czas, kiedy częściowo zanurzyłem się wygrywając żałobną pieśń
Całkowity, całkowicie, całkowiciej
Pokonać, pokonany, pokonańszy
Całkowity, całkowicie, całkowiciej
Pokonać, pokonany, pokonańszy
Czas, o którym nigdy nie myślałem, nigdy nie myślałem
Czas, kiedy wszystko się rozpadło, wszystko się rozpadło
Analiza piosenki
„All Time What” to utwór mający przypomnieć nam o tym, że czasami coś w naszym życiu po prostu się psuje i nie da się tego uniknąć. Może i chcielibyśmy móc całą swoją egzystencję przelecieć na fali powodzeń i zwycięstw, ale prędzej czy później coś nie pójdzie po naszej myśli, gdzieś popełnimy błąd, albo zewnętrzne wydarzenia ściągną na nas nieszczęście.
Tutaj wokaliści mówią konkretnie o utraconej miłości, o rozstaniu z kimś, kogo wcześniej z całego serca kochaliśmy. Możemy spędzać długie godziny nad zastanawianiem się, co poszło nie tak, dlaczego stało się tak, jak się stało ale niczego przez to nie zmienimy. Lepiej już po prostu zaakceptować porażkę, przełknąć jakoś smutek i zwyczajnie iść dalej, mając nadzieję że po burzy przyjdzie w końcu słońce.
Rzecz jasna łatwiej jest mówić, niż robić, ale panowie z They Might Be Giants zdają sobie z tego sprawę. Ważne, by starać się nie traktować swoich porażek jak końca świata, podnosić się po upadkach, bo jakkolwiek byśmy tego nie pragnęli, nie uda nam się ich całkowicie uniknąć.
Komentarze (0)