Jack White Hypermisophoniac

Mizofonia jest zaburzeniem, które charakteryzuje się wzmożoną wrażliwością na dźwięki. Chory nie potrafi opanować złości czy lęku, które pojawiają się w nim w wyniku kontaktu z poszczególnymi odgłosami. Często są to takie dźwięki jak mlaskanie, głośne jedzenie, połykanie, ciągnięcie nosem. Szczególnie irytujące stają się one w wykonaniu bliskich osób. 

Tekst utworu o tym właśnie opowiada. Dodatkowo tytuł jeszcze podkreśla nasilenie choroby nazywając ją „hiper”. Jak White przyznał w jednym z wywiadów, zainspirowany istnieniem takiego schorzenia postanowił nagrać piosenkę składającą się z irytujących dla ludzkiego ucha dźwięków, która ostatecznie okaże się być piękną i przyjemną. 

Słowa piosenki to wyznanie kogoś, kto cierpi na chorobę. Narrator przyznaje się tutaj do swojego zaburzenia i próbuje je wyjaśnić. Każdy dźwięk jest dla niego przykry, bolesny. I kolejny staje się jeszcze gorszy od poprzedniego. Wszystko to, co dla większości ludzi jest niezauważalne, dla niego staje się przeszkodą nie do przejścia. Stukanie zębami, siorbanie przy piciu. Wszystkie one doprowadzają go do szaleństwa. Sprawiają, że czuje się jak w potrzasku.