
Tekst piosenki
[Zwrotka 1]
W dziewięćdziesiątych mieszkałem na drugim piętrze
A na podwórku koleżkę miałem, który miał wujka w Niemczech
I nie musiał cudów oglądać w Pewexie
Satelitarne talerze
I podpięte do nich widelce
Karmiły nam wyobraźnię i serce
Amerykańskie marzenie prawie na wyciągnięcie rąk
Schwarzenegger, Van Damme i Stallone –
Prawie każdy bohaterem chciał być jak oni i zwalczać zło
Gdy jesteś dzieckiem, wszystko proste jest i czarno-białe
Jak pierwsze zakochanie
Z czasem się uczysz, że za kochaniem jest wiele i niekoniecznie to przyjemne doznania
Więc, kiedy już zaczęliśmy doganiać świat, co widzieliśmy wcześniej tylko na ekranach
Coraz więcej jego wad się zaczęło odsłaniać
Nie każda saturacja urok ma jak w nowojorskich nagraniach
[Refren]
Co zobaczą ostatni z nas
Przez swoje okna na zachód?
Kwitnący, dostatni raj
Czy krajobraz post apo
Gdy przyjdzie się skłonić w pas
I pożegnać z estradą?
Podobno się kończy czas
Gdy znika obserwator
[Zwrotka 2]
Nie byłem orłem z historii
Więc spiskowe teorie zryły głowę mi
Zmieniając agresora w obrońcę
Gdy otrząsnąłem się z szoku
Mogłem nie ufać nikomu lub komukolwiek
Bohaterowie są często anonimowi lub animowani –
Za często tworzy się ich, by rozpalić w takich szarakach jak my ogień do walki za nie nasze sprawy
Lub odwrócić uwagę od naszej sprawy
Tak łatwo grać na strunach naszych emocji
Smyczkami fobii i złości
Świat wypełniają kolory
Lecz postrzec go przez okulary ignorancji
Zawsze jest prościej
Reklamy wciąż rzucają marchew przed osły –
Raz dotyczy to słodyczy, raz ideologii
Nie spadają nam dziś z nieba ulotki
Bo dostajemy na maila kody promocji
[Refren]
Co zobaczą ostatni z nas
Przez swoje okna na zachód?
Kwitnący, dostatni raj
Czy krajobraz post apo
Gdy przyjdzie się skłonić w pas
I pożegnać z estradą?
Podobno się kończy czas
Gdy znika obserwator
[Zwrotka 3]
Pierwszego sierpnia o siedemnastej stolica na chwilę zamiera
Gapię się na to przez okno
Chwilę po tym, jak mi pisanie przerywa syrena
Kto z nich pomyślałby wtedy, że w miejscu rzezi tej powstanie galeria?
Leciały tu z nieba bomby na głowy,
a teraz ćwierki Twittera, Instashoty i fotosy jedzenia
Ludzie noszą w górze brody, jakby pokój im należał się od urodzenia
A wciąż zależy to od miejsca urodzenia
I nic się w tej kwestii nie zmienia
Choć uczono nas na lekcjach,że skala tego szaleństwa jest zależna od zrozumienia, co płynąć z doświadczenia ma
Minęło ledwo parę dekad
I w tych samych miejscach rodzi się to samo
Wbijano daty nam do głowy, a jak widać niewiele to dało
Wszystko to puste ciekawostki bez świadomości, że ty i reszta stanowicie całość
[Refren]
Co zobaczą ostatni z nas
Przez swoje okna na zachód?
Kwitnący, dostatni raj
Czy krajobraz post apo
Gdy przyjdzie się skłonić w pas
I pożegnać z estradą?
Podobno się kończy czas
Gdy znika obserwator
Co zobaczą ostatni z nas?
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„Okna Na Zachód” pokazuje nam, jak skomplikowany jest świat, w którym przyszło nam żyć i jak szybko uczymy się rozumieć, że postrzeganie rzeczywistości tylko jako coś czarno-białego jest naiwne i pozbawione sensu. Zeus cofa się tutaj do swojego dzieciństwa, rapując o tym, jak kiedyś postrzegał zachód, widząc w świecie zza oceanu niesamowitą, fantastyczną krainę, gdzie życie było lepsze, a ludzie bardziej wartościowi. Wspomina także historyczną indoktrynację, przez którą długie lata żył nienawiścią do sąsiadów ze wschodu i zachodu, obwiniając ich za krzywdy, jakie wyrządzili kiedyś naszej ojczyźnie.
Dopiero gdy autor dorósł, zrozumiał, że ani zachód nie jest tak bajkowy, jak mu się wydawało, ani ludzie z zagranicy nie są potworami i świat tak naprawdę ma znacznie więcej kolorów, niż tylko czarny i biały. Proste schematy może i są dobre gdy jesteśmy dziećmi, ale nie mogą kierować naszymi poczynaniami, gdy stajemy się dojrzalsi i bardziej doświadczeni przez życie. Stereotypy przynoszą nam wiele krzywdy, skutecznie budując mury między ludźmi i doprowadzając do tego, że trudno jest nam znaleźć wspólny język. Wszyscy jednak jesteśmy znacznie bardziej podobni, niż się nam wydaje i zamiast odwracać się od drugiego człowieka powinniśmy włożyć nieco wysiłku, by odnaleźć w nim coś więcej, niż tylko stereotyp.











Komentarze (0)