Moses Sumney Don’t Bother Calling

Moses Sumney w sposób dźwiękowy przekazuje swoją rozmowę z Bogiem. Opisuje zagubienie, szukanie pomocy, bieganie po odpowiedzi, kwestionowanie tego, co wie, że jest rzeczywistością. Druga zwrotka i refren śpiewane są z perspektywy boskiej istoty, czyli Boga.

Bóg mówi: „Nie kłopocz się dzwonieniem, zadzwonię do ciebie, nie kłopocz się pytaniem o prawdę”. Te słowa mogą mieć kilka znaczeń, od ostrzeżenia Sumneya, by nie odbierał sobie życia, do samego Boga, nie mając odpowiedzi, których Moses tak desperacko szuka.

Oznacza to, że ma wystarczająco dużo zaufania do Boga, aby wezwać go najpierw, siebie samego. Zamiast tego, że Bóg zawsze oferuje swoją pomoc, robi pierwszy krok. Przypuszczam, że ma na myśli wyreżyserowaną przez Tima Burtona wersję fabularną Alicji w Krainie Czarów.

To powieść filmowa o dziewczynie wpadającej do króliczej nory, do fantastycznego świata z antropomorficznymi stworzeniami, ogromnymi grzybami, marzycielskim, trippy i surrealistycznym otoczeniem. Nie ma pojęcia o rzeczywistości, jego świat przypomina scenę z Krainy Czarów. Nierealne, nie do uchwycenia, niezrozumiałe. Próbuje zrozumieć swoje istnienie i swoją rzeczywistość, ale nie jest w stanie tego zrobić.