
Tekst piosenki
[JON]
This is the life, bo-bo, bo-bo, bo
This is the life, bo-bo, bo-bo, bo
This is the life, bo-bo, bo-bo, bo
Bohemia
Shower’s in the kitchen, there might be some soap
Dishes in the sink, brush your teeth, if you can cope
Toilet’s in the closet, you better hope
There’s a light bulb in there
[[?], spoken]
Not today
[JON]
Revolving door roommates
Prick up your ears
Fourteen people in just four years
Ann and Max and Jonathan
And Karoline and Kerri
David, Tim—no, Tim was just a guest from June to January
Margaret, Lisa, David, Susie
Stephen, Joe, and Sam
And Elsa, thе bill collector’s dream
Who still is on the lam
Don’t forgеt the neighbors
Michelle and Gay
More like a family
Than a family, hey
The time is flying
And everything is dying
I thought by now
I’d have a dog, a kid, and wife
The ship is sort of sinking
So let’s start drinking
Before we start thinking
Is this the life?
This is the life, bo-bo, bo-bo, bo
This is the life, bo-bo, bo-bo, bo
This is the life, bo-bo, bo-bo, bo
Bohemia, Bohemia
One more time
Bo-he-mi-a, bo-bo, bo-bo, bo
Woah
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
„Boho Days” to utwór pochodzący z autobiograficznego musical Jonathana Larsona, zatytułowany „tick, tick…BOOM!” Utwór pierwotnie został wykonany w przez Jonathana Larsona i oryginalną obsadę musicalu. Wersja zaśpiewana przez Andrew Garfielda, Robina de Jesusa, Alexandrę Shipp, Joshuę Henry’ego oraz Vanessę Hudgens powstała na potrzeby filmowej adaptacji musicalu, w reżyserii Lin-Manuela Mirandy. Film, podobnie jak sam soundtrack, swoją premierę odbył 12 listopada 2021 roku na platformie Netflix.
Piosenka, tak samo jak „30/90”, przedstawia obawy Jonathana, młodego kompozytora, żyjącego w Nowym Jorku w 1990 roku, o jego starzenie się i brak znacznych, wybitnych osiągnięć. Jonathan Larson po raz pierwszy był w trasie z przedstawieniem w roku swoich własnych 30. urodzin, również w 1990 roku. W filmie rolę Jonathana odegra Andrew Garfield. Jonathan w trakcie opowiadanej historii próbuje ukończyć i sprzedać swój pomysł na jeden z najwspanialszych amerykańskich musicali, jakie kiedykolwiek powstały, w musicalu to „Superbia”, rzeczywistości to odniesienie do przełomowego musicalu „Rent.”
Także nieprzypadkowo Lin-Manuel Miranda został reżyserem „tick, tick…BOOM!”, ponieważ historia jego sukcesu (popartego prze musicale „In The Heights” i „Hamilton”) jest podobna do historii Jonathana Larsona. Targające młodym kompozytorem wątpliwości, co do poprawności podjętych życiowych decyzji, obrania określonej ścieżki kariery i życia w środowisku artystycznym także mają przekład na realne życie Larsona, który zmarł w wieku 35 lat, po odniesieniu ogromnego sukcesu.















Komentarze (0)