
Tekst piosenki
[Куплет 1]
Мы плывем по реке, миллион путей
Что же там за дверью в полной темноте?
Тебя не узнать, я нашла причал
Кто же знал, что ты расставишь свой капкан?
Я тону в твоих руках
А сердце говорит бежать
Но слишком поздно
Пообещай
[Припев]
Если буду я с тобой тонуть
Выбираю одну пулю в грудь
А ты не будешь медлить
Стреляй
Если мы уже идем ко дну
Выбираю одну пулю в грудь
Веки закрыв с любовью
Пообещай
Пообещай
[Куплет 2]
Когда рядом ты, все на пределе
Я была твоей призрачной целью
Обжигаясь на углях, я ищу последний шанс
Просто выпрыгнуть с сетей
Но смотря в это море забвенно
Поднимаю глаза свои в небо
Это не твоя вина, что хотела навсегда
Нажимай курок смелей
Я тону в твоих руках
А сердце говорит бежать
Но слишком поздно
Пообещай
[Припев]
Если буду я с тобой тонуть
Выбираю одну пулю в грудь
А ты не будешь медлить
Стреляй
Если мы уже идем ко дну
Выбираю одну пулю в грудь
Веки закрыв с любовью
Пообещай
Пообещай
[Припев]
Если буду я с тобой тонуть
Выбираю одну пулю в грудь
А ты не будешь медлить
Стреляй
Если мы уже идем ко дну
Выбираю одну пулю в грудь
Веки закрыв с любовью
Пообещай
Пообещай
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tekst piosenki opowiada o trudnych decyzjach i skomplikowanych emocjach związanych z miłością. W pierwszym zwrocie artystka porównuje życie do podróży po rzece, gdzie istnieje wiele nieznanych dróg. Otwiera drzwi w pełnej ciemności i odkrywa, że to, co tam znajduje, jest dla niej zagadką. Mówi o chwili, gdy poznaje prawdziwą twarz drugiej osoby, ale jednocześnie zdaje sobie sprawę, że wpadła w pułapkę.
W refrenie artystka wyraża gotowość zaryzykowania wszystkiego dla miłości. Opowiada o chęci podjęcia decyzji ostatecznej, nawet jeśli oznacza to oddanie się miłości i ryzyko strzału. Piosenkarka maluje obraz sytuacji, w której musi wybrać jedną ścieżkę, nawet jeśli prowadzi to do upadku.
W drugiej zwrocie artystka opisuje intensywność uczuć w obecności drugiej osoby, porównując to do bycia na granicy. Mówi o byciu celem drugiej osoby i poszukiwaniu ostatniej szansy, chociaż chciałaby po prostu uwolnić się od sieci trzymającej ją. Pomimo patrzenia na morze zapomnienia, podnosi oczy ku niebu, sugerując nadzieję na lepsze jutro. Zauważa, że to nie wina drugiej osoby, że pragnęła trwałości, i zachęca do odważniejszego naciśnięcia spustu.











Komentarze (0)