
Tekst piosenki
[Testo di „Astronauta”]
[Strofa]
La guerra, la pioggia, la finta sui social
Malati di mala, barba lunga rasati a boccia
Gesù che passa su una supercar
Sgomma ti lascia davanti al Despar
Vi toglierei quelle collane a uno a uno
Se sono vere e fonderle e dare tutto a chi è digiuno
Se la droga non te lo ammosciasse avresti fame e sonno
Fisso conquisteremo il mondo
Lo porto in alto e poi speri che cade
L’odio è pornografico, io non onoro il padre
Non ho premi per i testi e il sexting
È molto meglio che scopare dal vivo noi stessi
L’umanità е i suoi resti
L’asma, l’ansia la gente mi еntra in casa
Mi avrà venduto a qualche finto amico o a una puttana
Non parlo la tua lingua perché l’ignoranza è in saldo
Il tuo tipo ti scatta le foto per poi scoparti un altro
Vorrei mollare tutto ma poi penso „tutto cosa?”
Sembra sale di Himalaya invece è merce rosa
Papi omofobi, capi nazisti, rapper senza palle
Arrapano questi stilisti sabotaggio come i Beastie
La mia depre è intergalattica tutti Gangstar di plastica
Finti Ricchi con la transazione elastica
Voglio solo rendere orgogliosa mia mamma e mia figlia
Quando sarò in una galassia Lilla
Oltre le bugie i miei sogni
Oltre i tuoi segreti
Come un’astronauta [?]
Stelle non mi vedi
Senza gravità verso altri pianeti
La tua verità muore oltre lo zenith
Senza gravità verso altri pianeti
La tua verità muore oltre lo zenith
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Piosenka „Astronauta” to pełna refleksji opowieść o współczesnym świecie, jego hipokryzji, powierzchowności i wewnętrznych zmaganiach narratora. Guè w sposób szczery i emocjonalny przedstawia swoje przemyślenia na temat życia pełnego konfliktów, fałszu oraz potrzeby ucieczki od ziemskich problemów w poszukiwaniu sensu i prawdy. W tekście porusza tematy związane z wojną, manipulacją w mediach społecznościowych oraz pustką relacji międzyludzkich. Maluje obraz świata, w którym ludzie szukają statusu i sukcesu, ale często zapominają o prawdziwych wartościach.
Guè krytykuje materializm i powierzchowność, przywołując obraz ludzi obnoszących się z fałszywymi symbolami statusu, takimi jak złote łańcuchy, które w jego oczach mogłyby zostać wykorzystane, by pomóc potrzebującym. Wspomina o uzależnieniach i samotności, które niszczą jednostki, oraz o zdradach wśród bliskich, co prowadzi do poczucia izolacji i rozczarowania. Narrator zauważa, że świat jest pełen iluzji i hipokryzji, gdzie relacje i sukces często opierają się na pozorach.












Komentarze (0)