Tekst piosenki
[Intro]
Oh-oh-oh
Oh-oh-oh
[Verse 1]
The sun on your face
[?] in veim
Flashes of the end of July
I swear I can taste
The salt from the waves
Crashing in the back of the bar
[Chorus]
Oh, I know
Everything happens for the last time, baby
Oh, I know
We should have known it was the last time
[Verse 2]
The house was a mess
Shoes on the steps
Dancing like the radio
Hair soaking wet, catching our breath
Running with the doors in the arms
[Chorus]
Oh, I know
Everything happens for the last time, baby
Oh, I know
Wish I’d have known it was the last time, baby
[Refrain]
Ooh
Last time
Ooh
Last time
Ooh-ooh
[Bridge]
Tеll me why’d you have to go
Are wе gonna see you again, see you again
I thought I’d see you again, see you again
Ooh-ooh
I don’t want the door to close
Are we gonna see you again, see you again?
I thought I’d see you again, see you again
Ooh
[Chorus]
Oh, I know
Everything happens for the last time, baby
I know
Wish I’d have known it was the last time, baby
Oh, I know
Everything happens for the last time, baby
Oh, I know
Wish I’d have known it was the last time, baby
Tell me why’d you have to go?
Oh, I know
Wish I’d have known it was the last time, baby
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Omawiany utwór „LAST TIME” to przejmująca refleksja nad nieznośną ostatecznością straty – oddaje osobliwe, bolesne doświadczenie uświadomienia sobie z perspektywy czasu, że chwila, którą uważałeś za zwyczajną, była w rzeczywistości ostatnią. Tytuł nie jest przepowiednią, lecz uświadomieniem, bólem, który pojawia się zbyt późno, wiedzą, która pojawia się dopiero, gdy chwila przeminęła bezpowrotnie.
Pod powierzchnią nostalgicznego żalu kryje się bardziej złożona architektura emocjonalna: negocjacja z żalem, walka z iluzją trwałości i głęboka, bolesna miłość, która nie chce odejść, mimo że uznaje ostateczność straty. Utwór nie opowiada jedynie o pożegnaniu, opowiada o nieumiejętności rozpoznania pożegnania, gdy ono nadchodzi, o okrutnej sztuczce pamięci, która przekształca zwyczajne chwile w święte artefakty, oraz o desperackim, niemożliwym pragnieniu powrotu i świadomości, że to już koniec – by mocniej go przytrzymać, poświęcić mu więcej uwagi, delektować się słonym powietrzem, mokrymi włosami i tańcem niczym radio.
W tekście „LAST TIME” narrator nie opłakuje po prostu danej osoby, opłakuje własną ignorancję, własne założenie, że zawsze będzie inny czas, własną niezdolność do rozpoznania świętości zwykłej chwili, która okazała się ostatnią.














Komentarze (0)