Biffy Clyro Weird Leisure

„Weird Leisure” to utwór pochodzący z ósmego albumu studyjnego szkockiego zespołu rockowego Biffy Clyro, zatytułowanego „A Celebration of Endings”, który swoją premierę odbył 14 sierpnia 2020 roku. Wydawnictwo promowały single: „Tiny Indoor Fireworks”, „End Of” oraz „Instant History.” Album „A Celebration of Endings” jest następcą wydanego w lipcu 2016 roku krążka „Ellipsis.”

Na temat całego projektu w rozmowie z diymag wypowiedział się wokalista i lider Biffy Clyro, Simon Neil: „To jest polityczne i osobiste, ponieważ w dzisiejszych czasach wszystko łączy się w jedno. Kiedy widzisz coś, co dzieje się w kręgu twoich bliskich znajomych, co w pewnym sensie odzwierciedla to, co dzieje się na całym świecie, [bycie politycznym] jest nieuniknione.”

Dalej dodał także: „Nie mogłem usiąść i napisać 10 piosenek o tym, jak czuję się w sercu na tym etapie mojego życia, na tym etapie stulecia, ponieważ to nie to budzi mnie w środku nocy z zimnym potem spływającym po plecach. Była to niekoniecznie świadoma decyzja, żeby nie pisać piosenek miłosnych, ale moja głowa była pełna tego całego gówna – czułem to jak wszyscy. I nie uciekamy. Nikt już się nie odcina. Nie mamy tego luksusu.”

Na temat inspiracji związanych z utworem, Simon Neil wypowiedział się w rozmowie z Apple Music: „Tylko nasz zespół mógł zrobić tę piosenkę. Przejście do refrenu jest jednym z moich ulubionych przejść, jakie kiedykolwiek zrobiliśmy – po prostu nie ma to żadnego sensu, ale ma sens. A ta piosenka zdecydowanie różni się od reszty płyty. Opowiada o przyjacielu, który był uzależniony od narkotyków, i o tym, jak życie naprawdę może cię ominąć. Jeśli jesteś w okropnej sytuacji, jeśli czujesz się przygnębiony, musisz spróbować – tak mocno, jak to tylko możliwe – iść naprzód i znaleźć ludzi, z którymi możesz się czymś podzielić.”

„Pod koniec tej piosenki, w typowy dla Biffy sposób, brzmią słowa: 'Teraz moja kolej.’ Więc myślę: 'W takim razie pierdolę, wezmę narkotyki. Jeśli tak właśnie jest, po prostu wymażmy wszystko.’ Tytuł mówi o tym, jak dziwne są narkotyki. Nie są rozrywką. One cię nie uspokajają. Czasami po prostu myślę, że to takie dziwne, brać narkotyki. Urodziliśmy się w przerwie – w tej chwili, w której możemy po prostu pomyśleć o sobie, zatracić się i odkryć nowe rzeczy. To pokolenie nie ma teraz takiej swobody. Nie ma czasu. A dzieci nie chcą już brać narkotyków.”