Tekst piosenki
[Zwrotka 1]
W środku dawno nie ma mnie
Możesz szukać, jeśli chcesz
Krzyczę, a ty słyszysz szept
To nic, już idź
Bo to takie łatwe jest
Zakryć jednym ruchem rzęs
Ściągnąć z powiek gorszy sen
Już jest mi lżej
[Przedrefren]
Jeśli chciałbyś spotkać się na dnie
Obok mnie jest kilka wolnych miejsc
Bo taka jest prawda, nie potrafię o nas dbać
Ja i to
[Refren]
Sama nie wiem, czy to byłam ja
Czy to jedna z wersji, które znasz
Precyzyjnie liczę twoje łzy
Bo tak pięknie jak ja nie krzywdzi nikt (Krzywdzi nikt)
Czy to moja wina, co ci zrobiłam
Że szklane oczy masz?
Pozwól, że spytam, czy je rozbiłam
Czemu mnie nie chcesz znać?
[Zwrotka 2]
Czasem bywam jak toksyna
Wolno lecz skutеcznie tak
Umiem zabić to uczucie
Wciąż udając, żе je mam
Bo wiem, że to zaboli mocniej
Gdy zbytnio się przywiąże
[Przedrefren]
Jeśli chciałbyś spotkać się na dnie
Obok mnie jest kilka wolnych miejsc
Bo taka jest prawda, nie potrafię o nas dbać
Ja i to
[Refren]
Sama nie wiem, czy to byłam ja
Czy to jedna z wersji, które znasz
Precyzyjnie liczę twoje łzy
Bo tak pięknie jak ja nie krzywdzi nikt (Krzywdzi nikt)
Czy to moja wina, co ci zrobiłam
Że szklane oczy masz?
Pozwól, że spytam, czy je rozbiłam
Czemu mnie nie chcesz znać?
[Outro]
Szklane oczy masz
Pozwól, że spytam, czy je rozbiłam
Czemu mnie nie chcesz znać?
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tekst opowiada o osobie, która ma świadomość, że sama niszczy relację, ale nie potrafi tego zatrzymać. Bohaterka czuje się wewnętrznie pusta i odłączona od własnych emocji, a jednocześnie widzi, że jej zachowanie rani drugą osobę. Przyznaje wprost, że nie umie dbać o związek, potrafi udawać uczucie i stopniowo je wygaszać. Jest w tym dużo chłodu, ale też pewna samoświadomość, bo wie, że działa toksycznie i że im bardziej ktoś się do niej przywiąże, tym mocniej może później cierpieć.
Refren pokazuje też jej zagubienie we własnej tożsamości. Sama nie wie, czy to naprawdę ona skrzywdziła partnera, czy jakaś jej „wersja”, którą stworzyła w relacji. Obraz „szklanych oczu” sugeruje łzy, kruchość i emocjonalne rozbicie drugiej osoby. Bohaterka z jednej strony pyta, czy to jej wina, a z drugiej brzmi tak, jakby dobrze wiedziała, że ma w tym duży udział. Całość jest więc o autodestrukcyjności, emocjonalnym chłodzie, poczuciu winy i świadomości, że ktoś może być dla innych toksyczny, nawet jeśli sam nie do końca rozumie, dlaczego tak się zachowuje.
Refren pokazuje też jej zagubienie we własnej tożsamości. Sama nie wie, czy to naprawdę ona skrzywdziła partnera, czy jakaś jej „wersja”, którą stworzyła w relacji. Obraz „szklanych oczu” sugeruje łzy, kruchość i emocjonalne rozbicie drugiej osoby. Bohaterka z jednej strony pyta, czy to jej wina, a z drugiej brzmi tak, jakby dobrze wiedziała, że ma w tym duży udział. Całość jest więc o autodestrukcyjności, emocjonalnym chłodzie, poczuciu winy i świadomości, że ktoś może być dla innych toksyczny, nawet jeśli sam nie do końca rozumie, dlaczego tak się zachowuje.
Komentarze (0)