Tekst piosenki
[Verse 1]
I want a party in Versailles
I wanna see it in the nighttime
We’ll go all night, just to feel, just to feel, just to feel
Just to feel somethin’
And then we’ll lose our heads
For the people we’ve forgotten
Marie Antoinette, the modern
Running naked through the garden, just to feel alive
You could be my favorite
Who said vanity is dead?
I want you shining in the moonlight
Everything is beautiful, beautiful
Beautiful when you’re mine
You could be my favorite (You could be my fa—)
[Chorus]
Boy, I wanna see you with that look in your eye
Boy, you haven’t livеd until you live in Versailles
Somеthing ’bout the way you make me open my mind
I wanna be good, I wanna be bad
I wanna have fun, I wanna feel desperate
Everything’s the same when you look up at the sky (Up at the sky)
But, boy, you haven’t lived until you live in Versailles
Something ’bout the way you make me open my mind
I wanna be good, I wanna be bad
I wanna have fun, I wanna feel desperate
[Verse 2]
I wanna wake up in Versailles
In the mirror, there’s a thousand dreams
[?] lovers in the sun, in the sun
In the sun, we could sleep all day
And we’re never done
Staining cherries on the bedsheets
Marie Antoinette, the modern
Running naked through the garden, just to feel alive
You could be my favorite (You could be my fa—)
[Chorus]
Boy, I wanna see you with that look in your eye
Boy, you haven’t lived until you live in Versailles
Something ’bout the way you make me open my mind
I wanna be good, I wanna be bad
I wanna have fun, I wanna feel desperate
Everything’s the same when you look up at the sky (Up at the sky)
But, boy, you haven’t lived until you live in Versailles
Something ’bout the way you make me open my mind
I wanna be good, I wanna be bad
I wanna have fun, I wanna feel desperate
[Outro]
Everything’s the same when you look up at the sky
Boy, you haven’t lived until you live in Versailles
Something ’bout the way you make me open my mind
I wanna be good, I wanna be bad
I wanna have fun, I wanna feel—
Tłumaczenie piosenki
[Zwrotka 1]
Chcę imprezy w Wersalu
Chcę zobaczyć to nocą
Będziemy się bawić całą noc – byle tylko poczuć, byle tylko poczuć, byle tylko poczuć
Byle tylko poczuć cokolwiek
A potem stracimy głowy
Dla tych, o których zapomnieliśmy
Współczesna Maria Antonina
Biegnąca nago przez ogród – byle tylko poczuć, że żyje
Mógłbyś być moim ulubieńcem
Kto powiedział, że próżność umarła?
Chcę, żebyś lśnił w świetle księżyca
Wszystko jest piękne, piękne
Piękne, gdy jesteś mój
Mógłbyś być moim ulubieńcem (Mógłbyś być moim…)
[Refren]
Chłopcze, chcę widzieć ten błysk w twoim oku
Chłopcze, nie zaznałeś życia, dopóki nie zamieszkałeś w Wersalu
Jest coś w tym, jak otwierasz mój umysł
Chcę być grzeczna, chcę być niegrzeczna
Chcę się bawić, chcę czuć desperację
Wszystko wygląda tak samo, gdy patrzysz w niebo (W niebo)
Ale, chłopcze, nie zaznałeś życia, dopóki nie zamieszkałeś w Wersalu
Jest coś w tym, jak otwierasz mój umysł
Chcę być grzeczna, chcę być niegrzeczna
Chcę się bawić, chcę czuć desperację
[Zwrotka 2]
Chcę obudzić się w Wersalu
W lustrze odbijają się tysiące marzeń
[?] kochankowie w słońcu, w słońcu
W słońcu moglibyśmy spać całymi dniami
I nigdy nie mamy dość
Ślady wiśni na pościeli
Maria Antonina – ta współczesna
Bieganie nago po ogrodzie, by poczuć, że żyję
Mógłbyś być moim ulubieńcem (Mógłbyś być moim…)
[Refren]
Chłopcze, chcę widzieć ten błysk w twoim oku
Chłopcze, nie zaznałeś życia, dopóki nie zamieszkałeś w Wersalu
Jest coś w tym, jak otwierasz mój umysł
Chcę być grzeczna, chcę być niegrzeczna
Chcę się bawić, chcę czuć desperację
Wszystko wygląda tak samo, gdy patrzysz w niebo (W niebo)
Ale, chłopcze, nie zaznałeś życia, dopóki nie zamieszkałeś w Wersalu
Jest coś w tym, jak otwierasz mój umysł
Chcę być grzeczna, chcę być niegrzeczna
Chcę się bawić, chcę czuć desperację
[Outro]
Wszystko wygląda tak samo, gdy patrzysz w niebo
Chłopcze, nie zaznałeś życia, dopóki nie zamieszkałeś w Wersalu
Jest coś w tym, jak otwierasz mój umysł
Chcę być grzeczna, chcę być niegrzeczna
Chcę się bawić, chcę czuć…
Chcę imprezy w Wersalu
Chcę zobaczyć to nocą
Będziemy się bawić całą noc – byle tylko poczuć, byle tylko poczuć, byle tylko poczuć
Byle tylko poczuć cokolwiek
A potem stracimy głowy
Dla tych, o których zapomnieliśmy
Współczesna Maria Antonina
Biegnąca nago przez ogród – byle tylko poczuć, że żyje
Mógłbyś być moim ulubieńcem
Kto powiedział, że próżność umarła?
Chcę, żebyś lśnił w świetle księżyca
Wszystko jest piękne, piękne
Piękne, gdy jesteś mój
Mógłbyś być moim ulubieńcem (Mógłbyś być moim…)
[Refren]
Chłopcze, chcę widzieć ten błysk w twoim oku
Chłopcze, nie zaznałeś życia, dopóki nie zamieszkałeś w Wersalu
Jest coś w tym, jak otwierasz mój umysł
Chcę być grzeczna, chcę być niegrzeczna
Chcę się bawić, chcę czuć desperację
Wszystko wygląda tak samo, gdy patrzysz w niebo (W niebo)
Ale, chłopcze, nie zaznałeś życia, dopóki nie zamieszkałeś w Wersalu
Jest coś w tym, jak otwierasz mój umysł
Chcę być grzeczna, chcę być niegrzeczna
Chcę się bawić, chcę czuć desperację
[Zwrotka 2]
Chcę obudzić się w Wersalu
W lustrze odbijają się tysiące marzeń
[?] kochankowie w słońcu, w słońcu
W słońcu moglibyśmy spać całymi dniami
I nigdy nie mamy dość
Ślady wiśni na pościeli
Maria Antonina – ta współczesna
Bieganie nago po ogrodzie, by poczuć, że żyję
Mógłbyś być moim ulubieńcem (Mógłbyś być moim…)
[Refren]
Chłopcze, chcę widzieć ten błysk w twoim oku
Chłopcze, nie zaznałeś życia, dopóki nie zamieszkałeś w Wersalu
Jest coś w tym, jak otwierasz mój umysł
Chcę być grzeczna, chcę być niegrzeczna
Chcę się bawić, chcę czuć desperację
Wszystko wygląda tak samo, gdy patrzysz w niebo (W niebo)
Ale, chłopcze, nie zaznałeś życia, dopóki nie zamieszkałeś w Wersalu
Jest coś w tym, jak otwierasz mój umysł
Chcę być grzeczna, chcę być niegrzeczna
Chcę się bawić, chcę czuć desperację
[Outro]
Wszystko wygląda tak samo, gdy patrzysz w niebo
Chłopcze, nie zaznałeś życia, dopóki nie zamieszkałeś w Wersalu
Jest coś w tym, jak otwierasz mój umysł
Chcę być grzeczna, chcę być niegrzeczna
Chcę się bawić, chcę czuć…
Analiza piosenki
„Versailles” to utwór pochodzący z wydanego 18 września 2026 roku siódmego pełnowymiarowego albumu studyjnego kanadyjskiej piosenkarki i autorki tekstów Carly Rae Jepsen. Wydawnictwo noszące tytuł „Day and Night” ukazało się za pośrednictwem wytwórni Schoolboy Records oraz Interscope Records.
Utwór „Versailles” to romantyczna fantazja o ucieczce od codzienności i oddaniu się miłości, która jest wielka, dekadencka i pełna życia. Piosenka wykorzystuje Wersal – oraz ducha Marii Antoniny – jako metaforę życia bez ograniczeń, wyboru piękna, przyjemności i intensywności zamiast szarej zwyczajności. Nie chodzi tu o historię, chodzi o pragnienie miłości tak pochłaniającej, że zmienia ona codzienne życie w coś wystawnego i niezapomnianego.
„Versailles” to utwór o romantycznym eskapizmie i chęci poczucia pełni życia dzięki miłości. To opowieść o pragnieniu relacji, która przypomina wspaniały pałac – piękną, pełną przepychu i niezapomnianą – a nie coś małego i zwyczajnego. To historia o sprzecznościach: chęci bycia jednocześnie dobrą i złą, pragnieniu zabawy i desperacji, chęci utraty głowy, a zarazem – wreszcie – poczucia czegoś prawdziwego.
Maria Antonina nie jest tu postacią historyczną. Uosabia ducha brawurowej wolności i życia pełnią życia, nawet jeśli trzeba za to zapłacić najwyższą cenę. Utwór „Versailles” jest bogaty, oniryczny i romantyczny, lecz pod tą fantazją kryje się prosty, ludzki głód: pragnienie, by czuć, że się żyje, by coś poczuć i być kochanym w sposób, który zmienia świat z szarego w złoty.
Utwór „Versailles” to romantyczna fantazja o ucieczce od codzienności i oddaniu się miłości, która jest wielka, dekadencka i pełna życia. Piosenka wykorzystuje Wersal – oraz ducha Marii Antoniny – jako metaforę życia bez ograniczeń, wyboru piękna, przyjemności i intensywności zamiast szarej zwyczajności. Nie chodzi tu o historię, chodzi o pragnienie miłości tak pochłaniającej, że zmienia ona codzienne życie w coś wystawnego i niezapomnianego.
„Versailles” to utwór o romantycznym eskapizmie i chęci poczucia pełni życia dzięki miłości. To opowieść o pragnieniu relacji, która przypomina wspaniały pałac – piękną, pełną przepychu i niezapomnianą – a nie coś małego i zwyczajnego. To historia o sprzecznościach: chęci bycia jednocześnie dobrą i złą, pragnieniu zabawy i desperacji, chęci utraty głowy, a zarazem – wreszcie – poczucia czegoś prawdziwego.
Maria Antonina nie jest tu postacią historyczną. Uosabia ducha brawurowej wolności i życia pełnią życia, nawet jeśli trzeba za to zapłacić najwyższą cenę. Utwór „Versailles” jest bogaty, oniryczny i romantyczny, lecz pod tą fantazją kryje się prosty, ludzki głód: pragnienie, by czuć, że się żyje, by coś poczuć i być kochanym w sposób, który zmienia świat z szarego w złoty.
Komentarze (0)