Tekst piosenki
[Verse 1]
When you wake, levitate
Ideas pouring out
Then you set out to make
Something great
Nothing comes out
Are you quick on your feet?
It’s time to dig deep
[Chorus]
So don’t lift your heroes up so high
That you can’t touch
Don’t let your innocence go dry before the flood
[Verse 2]
Guardians at the gate let you in
Into their mansions
I’m the acid head homeless man who demands an explanation
Can you be wise if you never leave the room?
There will always be another Harold Bloom
To criticize your every move
[Chorus]
Tłumaczenie piosenki
[Zwrotka 1]
Gdy nie śpisz, unosisz się
Pomysły się z Ciebie wylewają
W końcu postanawiasz
Zrobić coś wspaniałego
Nic z tego nie wychodzi
Czy Twe nogi są dość szybkie?
Pora zajrzeć w głąb siebie
[Refren]
Nie wynoście swych bohaterów tak wysoko
Że aż nie możecie ich dotknąć
Nie pozwólcie, by Wasza niewinność wyschła przed powodzią
[Zwrotka 2]
Strażnicy u bram wpuszczają Cię do środka
Do swych rezydencji
Jestem ćpunem, bezdomnym, który domaga się wyjaśnień
Czy możesz być mądry, gdy nigdy nie wystawiasz nosa za drzwi?
Zawsze gdzieś pojawi się kolejny Harold Bloom
By skrytykować Twój kolejny ruch
[Refren]
Analiza piosenki
Idąc przez życie staramy się zazwyczaj wywierać na otoczeniu dobre wrażenie. Chcemy być lubiani i szanowani, ale niestety czasami ta potrzeba zaczyna zajmować zbyt dużo miejsca w naszym umyśle. Zaczynamy powstrzymywać się przed podążaniem za własnymi marzeniami o obawie przed odtrąceniem przez nasze otoczenie.
Willett w tym kawałku zachęca nas do zastanowienia się nad tym zagadnieniem. Jego zdaniem strach przed społecznym wykluczeniem działa na naszą niekorzyść, uniemożliwiając nam osiągnięcie szczęścia w życiu. Boimy się robić to, co sprawia nam radość tylko dlatego, że myślimy o dezaprobacie otaczających nas ludzi i często wybieramy bezpieczne, ale jednak niezbyt satysfakcjonujące ścieżki życiowe.
Wokalista chce nam tutaj uświadomić, że przejmowanie się opinią innych nie ma najmniejszego sensu. Cały czas będziemy napotykać ludzi krytykujących to co robimy, naszych własnych Haroldów, nieważne jak bardzo staralibyśmy się zadowolić otoczenie. Wszystkich nie udobruchamy, jakkolwiek byśmy nie próbowali. Zamiast więc patrzeć naokoło szukając aprobaty spójrzmy w głąb siebie i sami zdecydujmy, czego chcemy.
Komentarze (0)