Tekst piosenki
Each and every breath we take
A step towards death
And the moon is pale
And we might have seen something
But we ain’t seen nothing yet
And I may have dreamt it
Or it may have happened
When I stood right here
Waiting for a sign
For me to walk away
But I give in so easy
And I give up instantly
I chase what is gone
And my friends are gettin’ tired
Of the shit that I pull
They say „Why do you love those
Who turn you into a fool?
Why do you let them get to you?
You should have been running
When you chose to stay”
Now I feel so far away
From the person I once was
I thought love was enough
You can tell yourself so many things
And nothing has to be true
Did you wake up last night
Drenched in your own sweat and tears?
No, it’s not always easy
You get lost countin’ the years
Since you last felt like you were home
Since you last felt like you were home
Since you last felt like you were home
Oh, I thought you were home
Tłumaczenie piosenki
Każdy oddech, który bierzemy
To krok w kierunku śmierci,
Księżyc jest blady
A nam może się zdawać, że coś widzieliśmy
Ale tak naprawdę nie widzieliśmy jeszcze nic
Być może to mi się tylko przyśniło
A może zdarzyło się naprawdę
Kiedy stałam w tym miejscu
Czekając na znak
By móc odejść
Rezygnuję tak łatwo
I poddaję się na samym początku
Gonię za tym, czego już nie ma
A moi znajomi mają już dość
Głupot, które wyrabiam
Pytają mnie „dlaczego kochasz tych
Którzy robią z Ciebie idiotkę?
Dlaczego ich do siebie dopuszczasz?
Powinnaś była uciekać
Kiedy postawiłaś zostać”
Teraz czuję się tak odległa
Od osoby, którą kiedyś byłam
Sądziłam, że miłość wystarczy
Możesz wmawiać sobie tyle rzeczy
I nic z nich nie musi być prawdą
Czy obudziłeś się wczoraj w nocy
Oblany potem i łzami
Nie zawsze jest łatwo
Straciłeś rachubę lat
Odkąd ostatnim razem czułeś się jakbyś był w domu
Odkąd ostatnim razem czułeś się jakbyś był w domu
Odkąd ostatnim razem czułeś się jakbyś był w domu
Och, wydawało mi się, że byłeś jednak w domu
Analiza piosenki
„Nothing Has To Be True” to utwór przedstawiający nam kogoś, kto nie potrafi lokować swoich uczuć we właściwych osobach. Siostry Söderberg kreują tutaj wizję dziewczyny raz za razem kończącej w toksycznej relacji, nie będącej w stanie odnaleźć dla siebie mężczyzny, który traktowałby ją z należytym szacunkiem. Wszyscy naokoło niej nie potrafią się nadziwić, że ta kobieta ma aż takiego pecha do facetów.
Nikt jednak nie wydaje się pomyśleć w tym wszystkim o tym, jak okropny wpływ nieustanne sercowe porażki mają na bohaterkę. Od lat próbuje odnaleźć szczęście przy boku drugiego człowieka i wciąż boleśnie przekonuje się o tym, że nie jest to dla niej wcale takie łatwe. Każda próba zaangażowania się w relację kończy się tragicznie, co coraz bardziej doprowadza ją do rozpaczy i odbiera jakąkolwiek nadzieję na lepsze jutro.
Ta dziewczyna pragnie po prostu nieco ciepła drugiego człowieka, a otrzymuje tylko ból. Idzie jednak dalej przed siebie, coraz bardziej pusta i zrezygnowana, mimo wszystko wciąż kurczowo trzymając się nadziei, że los w końcu się odmieni.
Komentarze (0)