Tekst piosenki
Dreaming, I was only dreaming
Of another place and time
Where my family’s from
Singing, I can hear them singing
When the rain had washed away
All these scattered dreams
Dying, everyone’s reminded
Hearts are washed in misery
Drenched in gasoline
Laughter, there is no more laughter
Songs of yesterday now live in the underground
Ooh ooh ooh
Life before the lobotomy
Christian sang the eulogy
Sign my love a lost memory
From the end of the century
Well it’s enough to make you sick
To cast a stone and throw a brick
But when the sky is falling down
It burned your dreams into the ground
Christian’s lesson’s what he’s been sold
We are normal and self-controlled
Remember to learn to forget
Whiskey shots and cheap cigarettes
Well I’m not stoned, I’m just fucked up
I got so high I can’t stand up
Well I’m not cursed cause I’ve been blessed
I’m not in love, cause I’m a mess
Like refugees
We’re lost like refugees
Like refugees
We’re lost like refugees
The brutality of reality
Is the freedom that keeps me from
Dreaming, I was only dreaming
Of another place and time
Where my family’s from
Singing, I can hear them singing
When the rain had washed away all these scattered dreams
Dying, everyone’s reminded
Hearts are washed in misery
Drenched in gasoline
Laughter, there is no more laughter
Songs of yesterday now live in the underground
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Tytuł piosenki został zainspirowany historią z The San Francisco Chronicle o Howard Dully, który przypomniał sobie, jak macocha zmusiła go do wykonania przezbrzusznej lobotomii, gdy miał 12 lat.
To pierwsza piosenka śpiewana z punktu widzenia Glorii. Pamiętasz „iva Viva la Gloria!”, Kiedy poznaliśmy postać, która całkowicie zmieniła się w połowie utworu? Było to oczywiście z punktu widzenia Christiana, a ostatnia linijka brzmiała: „Opowiedz mi historię swojego życia”. Cóż, oto jest; oto historia Glorii, o którą prosił, podobnie jak „Podział 21 wieku” to historia Christiana.
Problem w tym, że niewiele pamięta. Nie dostała dosłownie lobotomii, ale połączenie życia z Christianem, ekstremistycznym rewolucyjnym przywódcą, zatarło większość jej ulubionych marzeń i wspomnień. Brutalny smutek rzeczywistości zmył czas z rodziną, a nawet śmiech i pełniejsze życie.
Negatyw i ból zniszczyły jej niewinność i bez wiary porównuje się do „zagubionego uchodźcy”. „Christian śpiewał pochwałę” w pewnym sensie nawiązuje do „iva Viva la Gloria!” ale także Christian w zasadzie zabił osobę, którą była Gloria, ponieważ zmieniła się w kogoś zupełnie innego od pierwszego spotkania. Jej zdaniem nie jest wcale gorsza, ponieważ dowiedziała się „prawdy” o wadach Ameryki od Christiana – ale ona też nie jest w nim zakochana, ponieważ jest zbyt odurzona i obrzydzona światem.
Komentarze (0)