Tekst piosenki
[Verso 1]
Mi cuarto sigue de luto
Ya ni los placere’ me los disfruto
Tu recuerdo va de pasajero cuando conduzco
Le abrí las puertas al amor, pero no cupo
Y desde que estoy solo conmigo es que discuto
Y me pregunto a ver, aunque mejor ni saber
Porque mientra’ menos se sepa, menos te va a doler
Me cansé de comprar recuerdos que después los iba a devolver
[Coro]
¿Dónde se aprеnde a querer?
¿Dóndе se aprende a querer?
Quisiera que me perdone’, aunque yo no lo sé hacer
Quiero darte la razón, pero es que odio perder
¿Dónde se aprende a querer?
¿Dónde se aprende a querer?
Quisiera que me perdone’, aunque yo no lo sé hacer
Quiero darte la razón, pero es que odio perder, ma
[Verso 2]
Te juro que no entiendo cómo es que to’ lo que toco
Se va derrumbando poco a poco
Tranquila, que no fue tu culpa, ya yo estaba roto
La casa en silencio, pero en mi cabeza un alboroto
Y yo aquí esperando pa’ que vuelva’ y pase’
Le faltan fundamento’ a tus base’
Como si estuvieras esperando a que fracase
Pasó tan de repente así como dos estrella’ fugace’
Fue tan rápido que siento que ni llegué a conocerla
La vi ayer y me costó reconocerla
¿Pero qué más da? Si esto no va a hacer que vuelva
Yo echándole gasolina sin saber que ella era un Tesla
Si ya estoy en el piso, ¿pa’ qué vuelves y me pisa’?
Sigo confundiendo sus gemido’ con la brisa
Camino de la’o a la’o, parezco un parabrisa’
Y los recuerdos con el tiempo se borran como la tiza
Promesa’ incompleta’, más letra’ en la libreta
Pero por dentro estoy podrido con el alma hueca
Y ahora jangueamos separao’ aunque estamo’ en la misma discoteca
No vo’a poder llevarte a restaurantes Michelín
Ni escribirte una cartita pa’ San Valentín
Te dedico esta canción y esta botella de gin
Y si fuera por mí, no, pero esto llegó a su fin
Tłumaczenie piosenki
[Zwrotka 1]
W moim pokoju nadal panuje żałoba
Już ich nawet nie umieszczam, sprawiają mi przyjemność
Twoja pamięć jest jak pasażer, kiedy prowadzę
Otworzyłem drzwi do miłości, ale nie pasowała
A ponieważ jestem sam ze sobą, kłócę się
I zastanawiam się zobaczyć, choć lepiej nie wiedzieć
Bo im mniej wiadomo, tym bardziej będzie bolało
Zmęczyło mnie kupowanie pamiątek, które miałem zamiar później zwrócić
[Refren]
Gdzie uczysz się kochać?
Gdzie uczysz się kochać?
Chciałbym, żebyś mi wybaczyła, chociaż nie wiem, jak to zrobić
Chcę się z tobą zgodzić, ale nienawidzę przegrywać
Gdzie uczysz się kochać?
Gdzie uczysz się kochać?
Chciałbym, żebyś mi wybaczyła, chociaż nie wiem, jak to zrobić
Chcę się z tobą zgodzić, ale nienawidzę przegrywać, ma
[Zwrotka 2]
Przysięgam, że nie rozumiem, jak to się dzieje, że wszystkiego, czego dotykam
Stopniowo się rozpada
Nie martw się, to nie była twoja wina, już byłem załamany
W domu cisza, a w głowie zamieszanie
I tu czekam, aż wróci i przejdzie
Twoim podstawom brakuje podstaw
Jakbyś czekał, aż poniosę porażkę
To stało się tak nagle, jak dwie „spadające gwiazdy”
To było tak szybko, że mam wrażenie, że w ogóle jej nie poznałem.
Widziałem ją wczoraj i ciężko mi było ją rozpoznać
Ale co jeszcze? Jeśli to nie sprawi, że wrócę
Oblałem ją benzyną, nie wiedząc, że jest Teslą
Jeśli już jestem na podłodze, dlaczego wracasz i nadepniesz na mnie?
Ciągle mylę ich jęki z wiatrem
Chodzę z boku na bok, wyglądam jak przednia szyba
A wspomnienia z czasem znikają jak kreda
Obiecuję „niekompletny”, więcej tekstów w zeszycie
Ale w środku jestem zgniły i mam pustą duszę
A teraz my, jangueamos, rozdzieliliśmy się, „chociaż jesteśmy” w tej samej dyskotece
Nie będę mógł zabierać cię do restauracji Michelin
Nawet nie napiszę do ciebie listu na Walentynki
Dedykuję ci tę piosenkę i tę butelkę ginu
I gdyby to zależało ode mnie, nie, ale to się skończyło
Analiza piosenki
Głównym motywem tej piosenki jest ból po zakończeniu związku oraz poczucie bezradności wobec własnych emocji. Bohater nie potrafi pogodzić się z rozstaniem i zadaje sobie pytanie, czy miłości można się nauczyć. Czuje, że zawiódł, nie umiał okazywać uczuć ani przyznać racji drugiej osobie, choć bardzo tego chciał. Wspomnienia nie dają mu spokoju – wracają podczas codziennych czynności, a samotność zamiast przynosić ukojenie, prowadzi do jeszcze większych rozterek i wewnętrznych konfliktów.
W tekście pojawia się również refleksja nad własnymi słabościami. Bohater przyznaje, że był „złamany” jeszcze przed tą relacją i dlatego wszystko, czego się dotykał, stopniowo się rozpadało. Mimo tęsknoty zaczyna jednak rozumieć, że nie każdą miłość da się uratować, a niektóre historie muszą się zakończyć. To poruszająca opowieść o żalu, niedojrzałości emocjonalnej i próbie pogodzenia się z faktem, że czasami uczymy się kochać dopiero wtedy, gdy kogoś już stracimy.
W tekście pojawia się również refleksja nad własnymi słabościami. Bohater przyznaje, że był „złamany” jeszcze przed tą relacją i dlatego wszystko, czego się dotykał, stopniowo się rozpadało. Mimo tęsknoty zaczyna jednak rozumieć, że nie każdą miłość da się uratować, a niektóre historie muszą się zakończyć. To poruszająca opowieść o żalu, niedojrzałości emocjonalnej i próbie pogodzenia się z faktem, że czasami uczymy się kochać dopiero wtedy, gdy kogoś już stracimy.
Komentarze (0)