Tekst piosenki
Mówiłaś, że mnie kochasz, gdy chwytałem za sznur
Że będziesz mym schronieniem, że zniknie ten ból
Jak ten głupiec wierzyłem, w każde twoje słowo
Wierzyłem, że wszystko zaczniemy na nowo
Teraz już wiem, nie byłaś ratunkiem
Lecz wyrokiem śmierci z odroczonym warunkiem
Byłem naiwny, w chuj nierozumny
Twoje obietnice gwoździem do trumny
Zimna dama mi duszę zabrała
Serce z piersi bezdusznie wyrwała
Nad ranem jak zjawa, choć nie miała prawa
Zimna dama mi duszę zabrała
Piękna na zewnątrz, a w środku zgnilizna
Każdy twój dotyk to głęboka blizna
Oczy niewinne, lecz zamysł był tkany
Zostałem przez ciebie
Kurwo sprzedany
Usta czerwone, nasączone jadem
Zniszczysz każdego, kto pójdzie twym śladem
W łóżku bogini, za dnia żmija
Twoja obecność powoli zabija
Zimna dama mi duszę zabrała
Serce z piersi bezdusznie wyrwała
Nad ranem jak zjawa, choć nie miała prawa
Zimna dama, mi duszę zabrała
Wyrywam cię z siebie, z moich własnych żył
Zmienię wspomnienia, w ten pieprzony był
Niech piekło cię pochłonie, za ten cały syf
To był twój ostatni fałszywy chwyt
Duszę zabrała
Zimna dama mi duszę zabrała
Serce z piersi bezdusznie wyrwała
Nad ranem jak zjawa (zjawa)
Choć nie miała prawa (prawa)
Zimna dama mi duszę zabrała
Zimna dama mi duszę zabrała (duszę zabrała)
Serce z piersi bezdusznie wyrwała
Nad ranem jak zjawa (zjawa)
Choć nie miała prawa (prawa, prawa)
Zimna dama mi duszę zabrała
Duszę zabrała
Tłumaczenie piosenki
Analiza piosenki
Ten utwór to emocjonalny, mroczny dramat miłosny, w którym artysta opowiada o toksycznej relacji i głębokiej zdradzie zaufania. „Zimna dama” staje się symbolem osoby, która wygląda pięknie zewnętrznie, ale w środku kryje zgniliznę – jej obecność rani, osłabia i zabiera duszę. Tekst pełen jest metafor przemocy emocjonalnej i psychicznej: serce „wyrwane z piersi”, dotyk pozostawiający „głęboką bliznę”, obietnice niczym „gwoździe do trumny”. Narracja jest intensywna, pełna gniewu, rozczarowania i bólu po utracie złudzeń o miłości.
W drugiej części utworu pojawia się akt wyrwania się i próba oczyszczenia – wyrywanie wspomnień, pragnienie zmiany przeszłości i odrzucenia toksycznej obecności. Pojawia się motyw ostatecznego zerwania więzi, symbolicznego „pochłonięcia przez piekło” osoby, która zraniła. Tekst jest pełen kontrastów: piękno kontra zgnilizna, bliskość kontra zdrada, przyciąganie kontra niszczenie, co tworzy dramatyczny i ciężki, niemal gotycki klimat emocjonalny.











Komentarze (0)