Tekst piosenki
Hear the sound of music
Drifting in the aisles
Elevator prozac
Stretching on for miles
The music of the future
Will not entertain
It’s only meant to repress
And neutralise your brain
Soul gets squeezed out
Edges get blunt
Demographic
Gives what you want
One of the wonders of the world is going down
It’s going down I know
It’s one of the blunders of the world that no-one cares
No-one cares enough
Now the sound of music
Comes in silver pills
Engineered to suit you
Building cheaper thrills
The music of rebellion
Makes you wanna rage
But it’s made by millionaires
Who are nearly twice your age
Soul gets squeezed out
Edges get blunt
Demographic
Gives what you want
One of the wonders of the world is going down
It’s going down I know
It’s one of the blunders of the world that no-one cares
No-one cares enough
Tłumaczenie piosenki
Usłysz dźwięki muzyki
Rozchodzące się alejkami
Winda z prozaku
Rozciągająca się na mile
Muzyka przyszłości
Nie będzie bawiła
Tylko tłamsiła
I unieszkodliwiała Twój mózg
Dusza będzie wyciśnięta
Ostre krawędzie stępione
Segment demograficzny
Da Ci to, czego chcesz
Jeden z cudów świata właśnie pada
Wiem o tym, że pada
To jeden z tych błędów świata, który nikogo nie obchodzi
Nikogo nie obchodzi wystarczająco
Teraz dźwięki muzyki
Przychodzą w postaci srebrnej pigułki
Stworzonej pod Twój gust
Oferującej tanie uciechy
Muzyka rebelii
Sprawia, że chcesz wpaść w szał
Lecz jest tworzona przez milionerów
Blisko dwa razy starszych od Ciebie
Dusza będzie wyciśnięta
Ostre krawędzie stępione
Segment demograficzny
Da Ci to, czego chcesz
Jeden z cudów świata właśnie pada
Wiem o tym, że pada
To jeden z tych błędów świata, który nikogo nie obchodzi
Nikogo nie obchodzi wystarczająco
Analiza piosenki
„Sound Of Muzak” to pełne cynizmu i rezygnacji spojrzenie na przemysł muzyczny. Wilson wyrzuca tutaj ludziom z branży, że przez ich pęd za pieniądzem muzyka staje się coraz bardziej miałka. To, co kiedyś było uważane za jeden z cudów świata, siłę, dzięki której możemy wyrażać swoje emocje i łączyć się z innymi ludźmi teraz staje się produktem, nastawionym na konkretnego klienta.
Tu nie chodzi już o jakąś ekspresję siebie, ale o zarobienie jak największej ilości mamony na dzieciakach, które poszukują „kogoś, kto czuje to samo, co oni”. W praktyce, jak śpiewa sam autor, ta najbardziej buntownicza muzyka jest tworzona przez wygodnie żyjących panów w średnim wieku, którzy etap bycia zbuntowanym i nastawionym na łamanie reguł mają już dawno za sobą.
Dostajemy wciąż coś, co coraz bardziej jest oddalone od szczerości i oryginalności, a bardziej przypomina przemieloną sieczkę od marketingowych specjalistów. Może i autor rysuje tutaj dość negatywną wizję świata muzyki, ale jednak trzeba mu przyznać – coś w tym jest.
Komentarze (0)