Sepultura Territory

W tym utworze Cavalera wyraża swoją pogardę dla wojny. „Territory” pokazuje nam dość przygnębiający obraz człowieka, który bardziej przypomina bestię niż rozumną istotę. Zamiast korzystać ze swojego umysłu i rozwijać się, woli dawać upust swoim prymitywnym żądzom, zaspokajając niepohamowane pragnienie krwi. W przywódcach, rządzących społeczeństwem autor widzi tylko zakłamanie, egoizm i arogancję. To właśnie oni, korzystając ze swojej władzy wywołują konflikty, które pochłaniają tysiące niewinnych istnień.

Cała propaganda, mająca przekonać obywateli do tego, że walczą za słuszną sprawę, w imię wyższych wartości, jest po prostu stekiem bzdur. Max nie pozostawia żadnych złudzeń – tutaj chodzi tylko o zwierzęcy terytorializm, bycie „najsilniejszym w stadzie” i wzbudzanie respektu. Szkoda tylko, że przez chore ambicje przywódców ryzykować muszą zwykli, szarzy ludzie. Podczas gdy ci, którzy naprawdę ze sobą rywalizują siedzą sobie spokojnie w swoich ciepłych siedzibach, inni giną w ich imieniu, ślepo wierząc w to, że postępują właściwie.

Wokalista jest do bólu przygnębiony faktem, że tak wielu jest w stanie dać się oszukać, widząc dokładnie to, na czym zależy tym, którzy faktycznie pociągają za sznurki. Uczymy nasze dzieci miłości do ojczyzny, w rzeczywistości wpajając im uwielbienie dla tych, którzy za nic mają ich życie i są gotowi postawić je na szali, byleby tylko ugrać coś dla siebie. Dlatego też Cavalera coraz bardziej wątpi w ludzkość – tam, gdzie była duma i wartościowe idee, teraz są tylko agresja, podziały i bezsensowne cierpienie.