The Strokes The Way It Is

Tekst opowiada o końcu relacji, który nie wynika z jednego wielkiego konfliktu, tylko z narastającego zmęczenia i pogodzenia się z tym, że pewnych rzeczy nie da się już naprawić. Bohater widzi, że problemy nadal będą wracać, a między nim a drugą osobą powstał dystans, którego nie potrafią pokonać. Najważniejsze jest tu powtarzane stwierdzenie, że „tak po prostu jest”. Brzmi ono jak rezygnacja i zaakceptowanie faktu, że uczucia się zmieniły. Bohater nie próbuje już szukać winnego, nawet mówi, że to nie jest wina drugiej osoby, ale jednocześnie przyznaje wprost, że ma jej dość.

Druga część tekstu mocniej podkreśla definitywność rozstania. Bohater żegna się nie tylko z partnerką, ale też z całym wspólnym życiem, którego już razem nie przeżyją. Jest w tym smutek, ale bardziej chłodny i wyciszony niż dramatyczny. Powtarzanie, że coś „nie jest twoim problemem”, „nie jest moim problemem”, można odczytać jako próbę emocjonalnego odcięcia się od sytuacji i zrzucenia ciężaru, który wcześniej oboje nosili. Całość jest więc o relacji, która się wypaliła, oraz o trudnym momencie, kiedy człowiek przestaje walczyć i po prostu przyjmuje, że dalsze bycie razem nie ma już sensu.