Two Door Cinema Club I Can Talk

Piosenka podobno skierowana jest do przedstawicieli wytwórni fonograficznych. Zespół mówi im co o nich myśli, a nie są to myśli zbyt sympatyczne. Mamy was gdzieś, tak krótko mówiąc ma wyglądać przesłanie. Teraz, kiedy jesteśmy już całkiem sławni, możemy mówić co myślimy, prostu z mostu i bez skrępowania. Nagle wszyscy nas słuchają, nasze zdanie się liczy. Dziwne, że wcześniej tak nie było. 

Wokalista wyśmiewa tutaj „białe kołnierzyki”, tak zwanych pracowników umysłowych, którzy myślą, że posiedli monopol na prawdę. Wydaje im się, że zawsze mają rację, są nieomylni. A to nieprawda, mówi wokalista zespołu. Tak, wiem, że to nie ma miejscu, że nie powinienem tak mówić, ale trudno. Przyszedł czas kiedy i ja wypowiadam swoje zdanie. 

Piosenka zwraca uwagę na potrzebę umożliwienia wolnego wysławiania się wszystkim ludziom. Każdy ma prawo mieć swoje zdanie, własne poglądy. I każdy ma prawo je wygłaszać. Bo wszyscy jesteśmy równi. Nie możemy dopuścić do tego, żeby pewnym środowiskom odebrano prawo głodu, a innym – ze względu na pełnione funkcje – dano przywilej mówienia innym co mają myśleć i jak mają żyć.