Tekst piosenki
[Verse 1]
I’ve got you moving to the city
Oh my, you think you’re looking pretty
But they’ve got a pistol too
Tucked down beneath their shoe
It’s a new sensation, world annihilation
Moving through the music, patiently it’s waiting
The city’s screaming, I can hear them breathing
Crying out for wisdom, hungry minds are feeding
[Chorus]
And I know that you’re tired of this
Cause you’re a robot, they designed your life
But true souls said you now what’s right
And you can join us on the other side
[Bridge]
Are you scared?
Are you scared?
Are you scared?
[Verse 2]
I’ve got you marching to a drumbeat
Oh my you got another nose bleed
They’ll keep you so amused
You’ll never taste the truth
It’s a new creation, total domination
Chains across your shoulders, social captivation
Kill our leaders, persecute our teachers
Criticize our culture, crucify free thinkers
[Chorus]
[Bridge]
[Verse 3]
Fill our eyes with money, vanity that’s cunning
Only on the surface diamonds look so stunning
Mass deception altered our perception
Sold it to the children, made a new connection
[Chorus]
[Outro]
Our sidewalks are broken, our minds have been twisted
The billboards are lying, the lies have been made
The streets are all empty, we paved them with zombies
A lost generation generically made
When amidst all the madness I saw a flower
A dream that was creeping I kept in my sight
Then it turned and it took me, an explosion, it shook me
Beauty that screams „I’m alive”
Tłumaczenie piosenki
[Zwrotka 1]
Przeprowadzasz się do miasta
Ojej, myślisz, że wyglądasz pięknie
Ale oni też mają pistolety
Tylko głęboko schowane
To zupełnie nowe uczucie, zagłada świata
Rozprzestrzenia się dzięki muzyce, cierpliwie czeka
Miasto krzyczy, słyszę ich oddechy
Pragną mądrości, karmiące się głodne umysły
[Refren]
Wiem, że jesteś tym zmęczona
Bo jesteś robotem, zaplanowali całe twoje życie
Lecz prawdziwe dusze, powiedziały, że wiesz, co właściwe
I możesz dołączyć do nas po drugiej stronie
[Przejście]
Boisz się?
Boisz się?
Boisz się?
[Zwrotka 2]
Maszerujesz do rytmu bębnów
Ojej, kolejny raz krwawi ci nos
Będą cię zabawiać
Nigdy nie zaznasz prawdy
To nowy wytwór, całkowita dominacja
Łańcuchy wokół twych ramion, społeczne urzeczenie
Zabić naszych przywódców, prześladować nauczycieli
Krytykować naszą kulturę, ukrzyżować samodzielnie myślących
[Refren]
[Przejście]
[Zwrotka 3]
Napełniają nam oczy pieniędzmi, próżność jest przebiegła
Diamenty wyglądają tak pięknie tylko z zewnątrz
Masowe oszustwo zmieniło nasze postrzeganie świata
Sprzedajcie to dzieciom, nawiążcie nowe kontakty
[Wyjście]
Nasze chodniki pokruszone, nasze mózgi wyprane
Billboardy kłamią, okłamano nas
Ulice puste, zapełniliśmy je zombiakami
Stracone pokolenie
Nagle w tym szaleństwie dostrzegłem kwiat
Skradające się marzenie, cały czas je pielęgnowałem
Nagle do mnie dotarło, wstrząsnęła mną eksplozja
Piękno krzyczące ,,ja żyję”
Analiza piosenki
Matt Shultz wciela się tutaj w postać kogoś, kto myśli o sobie jako wolnym człowieku. Tymczasem jego wolność zdaje się być mocno wątpliwa. Matt nie mówi jednak wprost kto jest tutaj stroną zniewalającą – najpewniej mowa o rządzie czy mediach, które to instytucje uzurpują sobie prawo do kierowania naszym życiem. Robią to wbrew naszej woli, nie informując nas o swoich działaniach. Manipulacja jest ich główną bronią.
Już od początku tekstu wokalista daje jasny sygnał – jeśli myślisz, że to ty masz kontrolę nad swoim życiem, jesteś w błędzie. Jacyś mityczni „oni” mają w swoich dłoniach naładowane pistolety – gotowe do strzału w odpowiednim momencie. Każdy nasz ruch, każda decyzja są wynikiem ich manipulacji. Matt mówi tutaj o mieście, które staje się symbolem naszej podświadomości. Miasto krzyczy ale, podobnie jak podświadomość właśnie, nie może być usłyszane.
W refrenie piosenki wokalista zwraca się do kogoś, być może do nas wszystkich, zmęczonych kontrolą, którą sprawuje nad nami wielka szajka światowych przywódców. Wszyscy mimowolnie podporządkowujemy się ich regułom, dajemy się wtłoczyć w system, który ogranicza nas i niszczy. Nasze życia są z góry zaprojektowane. Ale nikt z nas nie dopuszcza tej myśli do siebie, nie chce być robotem.
Matt Shultz nazywa te społeczne kajdany łańcuchem spoczywającym na naszym barkach. Nie potrafimy go zrzucić, pozwolić sobie na wolność. Bo nawet ona jest pod stałą kontrolą tych, którzy rządzą światem. Oni stale pozbywają się zagrożeń dla swojej absolutnej władzy.
Jesteśmy straconym pokoleniem, nie umiemy wyzwolić się z więzienia medialnych manipulacji. Otumanieni tym, co pokazują nam ci, którzy nami rządzą, bierzemy wszystko za prawdę. Tymczasem ona leży tam, gdzie nikt nie zagląda…
Komentarze (0)