Arctic Monkeys Balaclava

Uciekając przez ogródek sąsiadów Zanim godzina dobiegnie końca Jest to bardziej kwestia przeczucia Niż kwestia zabawy Pewnością siebie jest kominiarka Jestem pewny, że dobrze wprawisz ich w zdumienie Czy koniec będzie śmierdział słonymi policzkami I spływającym makijażem? Czy krew będzie spływać po twarzy Chłopca oszołomionego i wzgardzonego? I znajdziesz siebie w potyczce I życzyłbyś sobie nigdy się nie urodzić I przywiązujesz się do tych ścieżek I nie ma żadnego powracania A to jest złe Ale i tak to zrobimy, bo uwielbiamy odrobinę kłopotów Czy wyciągasz ją z płonącego budynku Czy wrzucasz ją do rekinów? Możesz jedynie mieć nadzieję, że zakończenie jest tak Przyjemne jak początek Pewnością siebie jest kominiarka Jestem pewny, że bezpośrednio wprawisz ich w zdumienie Ale to jest złe Ona nie możne już się doczekać To prawda, On nie spuści z niej wzroku I sztylety walczą Kto jest oszustami w tej zbrodni? To prawda, On nie spuści z niej wzroku I sztylety walczą Kto jest oszustami w tej zbrodni? To prawda, On nie spuści z niej wzroku Będziesz się mógł pochwalić To dzisiaj miało najwięcej Bezbłędny skok wszechczasów Wiedziałeś, że będą to kłopoty, zaraz przed pierwszym pocałunkiem Spokojnie i bezpretensjonalnie, ale słyszałeś, że oni byli Najbardziej niegrzeczni Błagała cię, żebyś to zdjął, Ale ty opierałeś się i walczyłeś „Przepraszam skarbie, ale wolałbym raczej nadal nosić kominiarkę”