Metallica Disposable Heroes

[Zwrotka 1] Pola zaścielone ciałami, wygłodniali bohaterowie Nikt nie chce grać żołnierza, nikt nie chce udawać Biegną na oślep przez pola śmierci, wytresowani, by zabijać Ofiary na rzecz wyższych celów Słudzy aż do śmierci [Przedrefren] Gliniany żołnierzyku Została z ciebie pusta skorupa Dwadzieścia jeden lat, jedynak Ale dobrze nam służyłeś Wytresowany, by zabijać a nie okazywać uczucia Rób, co mówimy Tutaj już skończyliśmy, hej, kostucho Jest twój, możesz go zabrać [Refren] Wracaj na front! Zrobisz to co zechcę i kiedy zechcę Wracaj na front! Umrzesz kiedy zechcę, musisz umrzeć Wracaj na front! Tchórzu Sługo Ślepcze [Zwrotka 2] Ujadanie karabinów maszynowych już mnie nie rusza Brzmi jak tykanie zegara, przyzwyczaiłem się Coraz bardziej męski, coraz więcej odznaczeń – trendy poszukiwaczy chwały Pola zaścielone ciałami Rzeź nigdy się nie kończy [Przedrefren] [Refren] [Zwrotka 3] Co, umieram? Zabij, nic się nie bój Żyj, żyj kłamstwem Piekło, to prawdziwe piekło Urodziłem się, by umrzeć Życie zaplanowane jeszcze przed moimi narodzinami, nie miałem nic do powiedzenia Nawet nie miałem kiedy zastanowić się kim jestem – codziennie robili mi pranie mózgu Patrząc wstecz zdaję sobie sprawę, że niczego nie dokonałem Zostawiony na śmierć z jedynym przyjacielem Samotnie ściskam swój karabin [Przedrefren] [Refren] [Wyjście] Wracaj na front!