Tekst piosenki
[Verse 1]
Nothing left, now I’m feeling numb
And just like you, I couldn’t love someone
There is no one, I can belong to
[Pre-Chorus]
Take you out, never bring you back again, back again, back again
Can’t recall how we lost our innocence, innocence, (innocence)
[Chorus]
Nothing in the cage of my ribcage
Got no heart to break, like it that way
Nothing in the cage of my ribcage
Emptiness is safe, keep it that way
Oh oh oh oh oh oh oh oh oh oh [x2]
[Verse 2]
On the path of never leading home
Cut it out from my flesh and bone
And I feel like, I can’t see anything
[Pre-Chorus]
[Chorus]
[Bridge]
Used to be, I had light
I had fire in my chest
Oh, but now I’m all out
And I’ve got nothing left
[Chorus x2]
Oh oh oh oh oh oh oh oh oh [x4]
Tłumaczenie piosenki
[Zwrotka 1]
Nie zostało nic, czuję się pusty
Tak samo jak ty, nie byłbym w stanie nikogo pokochać
Nie ma nikogo, do kogo mógłbym należeć
[Przedrefren]
Wyszliśmy, nigdy już nie wrócimy, nie wrócimy, nie wrócimy
Nie mogę sobie przypomnieć jak straciliśmy naszą niewinność, niewinność (niewinność)
[Refren]
W mojej klatce piersiowej nic nie ma
Nie ma serca, które można złamać i to mi odpowiada
W mojej klatce piersiowej nic już nie ma
Pustka jest bezpieczna, lepiej żeby tak zostało
Och och och och och och och och och och [x2]
[Zwrotka 2]
Na ścieżce, która nigdy nie zaprowadzi mnie do domu
Wyciętej z mojej skóry i kości
I czuję, że nic nie widzę
[Przedrefren]
[Refren]
[Przejście]
Kiedyś było inaczej, miałem światło
Miałem ogień w piersi
Och, ale teraz wszystko zniknęło
I nie zostało mi już nic
[Refren x2]
Och och och och och och och och och [x4]
Analiza piosenki
W tym kawałku Andy ukazuje nam, jak wypranym z uczuć i emocji człowiekiem stał się przez lata. „Ribcage” to wyznanie pełne cynizmu, ale też i koniec końców cierpienia. Widzimy, że życie musiało go nie rozpieszczać. Rzeczywistość zrobiła z niego chłodnego, zdystanowanego samotnika. Nie potrafi obdarzyć nikogo uczuciem, czuje się całkowicie niedopasowany do „zwykłych” ludzi.
Jest skazany na spędzenie swojego życia bez kogokolwiek, kto stanowiłby dla niego oparcie. Świadomość tego nie robi mu jednak różnicy. Tak czy owak czuje się wewnątrz martwy, pozbawiony serca, które mogłoby kochać. Autor uważa, że taka wewnętrzna obojętność jest najbezpieczniejsza, chroni bowiem przed zranieniem ze strony drugiej osoby.
Może i zamyka się na miłość i szczęście, ale także właśnie na ból i cierpienie. Woli to od ciągłych zawodów, roztrzaskiwanych marzeń i oczekiwań. Może i kiedyś był taki, ale już dawno z tego zrezygnował.
Komentarze (0)